Қапалану

Арал теңiзiм –
Тұз сеуiп
Жиналмай қалған терiдей
Тырысып
Кеуiп барады.
Өлiп барады!
Өзендерiм
Өлетiн жанның тамырындай –
Мәшине жiптей боп! –
Семiп барады.
Атырауымның бекiре көздерi –
Майы таусылған шамдай боп! –
Сөнiп барады.
Сарыарқаның арқасы
Арса-арса боп –
Қабырғалары кеуiп
Қатып барады.
Омыртқалары шодырайып
Табаныма
Батып барады!

---