Торығу – Темірхан Медетбек

Өлiп тұрамын,
Өлiп жатамын.
Елес сияқты
Өлiк-сұлбамын.
Арқырап-сарқырап жататын
Өзен ем,
Ендi бүгiн
Жылап ағатын жылғамын.
Жолдарым қырық жерден
Кесiлiп қалған.
Кеудем –
Ұн елейтiн електей!–
Шұрқ-шұрқ боп
Тесiлiп қалған.
Шұрқ-шұрқ денемнен
Қан ағып тұр.
(Бiреулер
Денесiнен қан ағып тұрса да
Жан бағып тұр).
Өзге емес
Өзiмдi өзiм
Жер қылып жатырмын.
Өзiмдi өзiм көмiп,
Өзiмдi өзiм
Өлтiрiп жатырмын.
Мен қазiр –
Айналамнан
Өрiп шыққан –
Өзiм сияқты
Көп өлiк көрем...
Заманның түрiнен қорқып
Өз кебiнiмдi өзiм тiгiп,
Өз табытымды өзiм
Көтерiп келем.