Өлең, жыр, ақындар

Соңғы сөз алдындағы соңғы сөз

  • 24.06.2022
  • 0
  • 0
  • 573
Майы таусылған шамдай боп
Сөнiп барамын.
Иесiз қалған тамдай боп
Шөгiп барамын.
Қай жаққа жүрсем де
Жұрт көрiп-бiлмеген
Сүргiн тұрады.
Қай жаққа қарасам да
Қап-қараңғы үңгiр тұрады.
(Үңгiр iшi, құдай-ау,
Толы шайтан,
Үңгiр iшi, құдай-ау,
Толы сайқал).
Не iстейiн?!
Амалым жоқ!
Бұлттың астынан
Бiр рет көрiне алмаған
Ай сияқты
Дүниеден озып барамын!
Күн жеп,
Жел мұжып,
Құрт-құмырсқа үңгiген –
Төмпешiктей! –
Тозып барамын.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Тазша бала

  • 0
  • 2

Көне алмаған өктемдiкке, жалаға,
көне алмаған қараулыққа, қараға
жатқан қанша тапқырлық пен оттылық
шынашақтай осы Тазша балада.

Толық

Желді күнгі жалғыз ағаш

  • 0
  • 0

Сiңiрiп ап күннiң бойға шапағын,
киiп алып жапырақты шапанын,
бұрқап соққан желмен шалқып,
будақтап

Толық

Телеграф сымы үзілген жерде

  • 0
  • 0

Жатты үзiлiп телеграфтың бiр сымы,
жатты үзiлiп қан тамыры әлемнiң.
Шыр айналған уақыттың ұршығы
қалды осында тұншығып.

Толық

Қарап көріңіз