Құрғақшылық – Темірхан Медетбек

Мына дүние
Лапылдаған
Отқа түскендей.
Ыстықтығы сондай –
Отын-ошақсыз-ақ
Ботқа піскендей.
Аптап ыстықтан
Шөгіп қалған таулардың –
Қарашы! –
Жылан жалағандай
Күлгін етегі.
Бұрқан-талқан боп
Тасып ағатын өзендер
Жіптей жіңішкеріп –
Үзіліп кетердей! –
Дір-дір етеді.
Жапырақтардың
Көнерген жамау секілді
Жалбырауын-ай.
Ағаш біткеннің
Жадап-жүдеген
Бейшаралар секілді
Сүмірейіп салбырауын-ай.
Құрғақшылық та
Елдің еңсесін езер
Күйік бір.
Биік-биік үйлердің
Бетон қабырғалары
Токка қосылғандай
Күйіп тұр.
Бұл өмірдің
Қаны тартылып
Кеткендей кетеуі.
Сөйлейін десем –
Сөздерім! –
Кеуіп қалған
Жапырақтар секілді
Судыр-судыр етеді.
Құрғақшылық!