Тамбурдағы ән

“Отырар” поезының
Тамбурында —
Басқа жер
Құрып қалғандай! —
Есмұхан Обаев пен
Әшірбек Сығай
Ән салды.
(Вагоннан
Вагонға өткендер
Алайып қарайды
Көргендей! —
Әумесер, аусарды.)
Екеуі әндерді
Көсіліп айтты,
Шешіліп айтты.
Әнде бір өші кеткендей
Көмейлерін
Көріктей керіп,
Өңештерін
Кернейдей созып
Өшігіп айтты.
Онсыз да екеуі
Қайбір “оңған”
Көздері қанталап,
Тамырлары
Білеудей ісініп
Жын ұрғандай
Есіріп айтты.
Айтты,
Айтты,
Айтты.
(Сол бір кездерде
Дүниеге біреулер келіп,
Дүниеден
Біреулер қайтты.)
… Көкжиекте
Күннің жалқыны
Өшіп бара жатты;
Аспандағы бұлттар
Алау-далау боп
Көшіп бара жатты;
Заулаған пойыз
Екі кеш арасын
Кешіп бара жатты...
Сол бір әндерден
Аспандағы бұлттар —
Не күннің жалқынынан,
Не әннің жалқынынан,–
Өртеніп кетті...
Сол бір әндерден
Мен де теңселіп кеттім.
Пойыз да теңселіп кетті.
Сол бір әндерден —
Жанымда! —
Өшпестей боп
Мұң қалғанын-ай:
Шетсіз-шексіз
Далада туған
Сол бір әндердің
Тар қапас —
Тамбурда! —
Құрыққа түскен асаудай
Бұлқынып шырқалғанын-ай.