Өлең, жыр, ақындар

Сансырау

  • 29.06.2022
  • 0
  • 0
  • 566
Бір күні мен
Өмірден безініп
Өзімді өзім
Жерледім.
Бұл өмірді көрдің ғой
Енді сен о дүниені көр дедім.
О, тоба,
Өзімді өзім
Жерлеп тұрып,
Бүршіктеп
Жапырақ жардым...
Сонан соң өзіме--
Топырақ салдым!
Сансырағаным- ай!..—
Мені қоршап тұр
Сан сұрақ бүгін;
Мен қазір
Мына өмірде
Бірде
Жоқ сияқтымын,
Бірде
Бар сияқтымын..



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Астана қысы

  • 0
  • 0

Түкірген түкірігің
Қара жерге
Мұз боп тұсетін,
Суықтан бетің

Толық

Менмен

  • 0
  • 0

Мен, мен деген дауысы
Дүниенi жаңғыртып
Алып барады.
Миымды – жаңғақтай! –

Толық

Жазар кезде өлеңдi

  • 0
  • 0

Жазар кезде өлеңдi
тылсым жұмбақ күш кернейдi денемдi.
Бар айналам толып кетер жарқылға.
Дәл сол сәтте секiрсем

Толық

Қарап көріңіз