Өлең, жыр, ақындар

Өлең

  • 07.07.2022
  • 0
  • 0
  • 1124
Өлең шіркін — ұялшақ кейде қыздай,
Кейде — қоймас жүректен күйді ағызбай,
Жансыз өлең сезімді суытқандай,—
Басылады жүрекке кейде мұздай.
Өлең — бірде, назданған ғашық жардай,
Бірде — лаулап, бірде — сұлық басылғандай
Бірде —бұлтты сөккендей жарқ-жұрқ етіп
Найзағайша қуатын асырғандай!
Өлең — кейде сәбидей талпынады,
Кейде— ананың жанындай балқымалы,
Кейде — долы теңіздің толқынындай,—
Мінезі бар «тентектің» шалқымалы!..
Менменсініп керілген кейбір кердең,—
Бағаламай өлеңді жеңіл көрген,
Үстірт қарап бола ма менсінбеуге,—
Жақсы өлеңді шынайы өмірге енген.

1955



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Тарас Маңғыстауда

  • 0
  • 0

Тас қыздырып, даланы аптап күн күй
Теңіз жары қабақ түйген тұр биік,
Лашықта бір батқан күнге қадалып
Отыр Тарас ауыр ойда тұңғиық...

Толық

Пейзаж

  • 0
  • 0

Өзенде кернейдейін гудок ойнап
Көк терек, қызыл шие өскен бойлап,
Талай жыл еткен еңбек экскаватор –
Пейзаждың бір тұлғасы іске татыр.

Толық

Шыңға атқан оқ

  • 0
  • 0

Күрсініп Нева толқыды,
Көк тұманын жамыла,
Соқты керней толқыны
Гранитті жарына.

Толық

Қарап көріңіз