Тек таңғала қарайды

Жапырақ жұлып жаутаңдап,
Тәкаппарсып түйелер,
Жүр жатуға жай таңдап,
Емес құмға үйелер.
Толған сұлу нар қандай
Маңғаз басып ерінген,
Созған қара гармоньдай
Ырғай мойны иірілген.
Мойны босап ақырда
Көрген түйе талайды,
Тек экскаваторға
Ол таңғала қарайды...
Қомын шомдап енді алыс
Жол шегетін түрі жоқ.
Машинаға ол алғыс
Айтар еді, тілі жоқ.

1957

---