Суретші күз – Тайыр Жароков

Бұлтты күз, буалдыр күз манаураған,
Аулақта әлдекімдер аң аулаған,
Бұтақтан желге үзілген жапырақтар
Астында аяғымның сан аунаған...
Түн суып, жұлдыз сүңгіп таң қойнына,
Кіреуке қырау қонып тал бойына,
Сәскеде әлсін-әлсін әлдиленіп,
Ақ тұман оралады тау мойнына.
Аударсам жанарымды таудан ойға:
Безентіп бау-бақшаны мың бояуға,
Ғажайып суретші күз салған өрнек
Ұқсайды жерге көрме орнағанға.
Қыз лебі алмалы бақ алаңынан
Қып-қызыл алманы үзіп сабағынан
Жинаса – күздің қызыл маржандарын,
Алатау бұлт ойнатқан қабағынан!
Сұрғылт күз, сылбыр жаңбыр
жауатындай,
Сарғайып терек басы сары алтындай, –
Сары ала жапырақтары тұр салбырап, –
Таранған тоты құстың қанатындай...
Қыр бейне бұлтты күзде түксіз кілем,
Мөп-мөлдір көлдері де мүлтсіз дер ем,
Көрікті күз бояуын дәл түсірер, –
Келеді жазғым ылғи бұлтсыз өлең!