Москва көшесінде

Москваның көшесінде
Шомып тәтті ойға не бір
Келе жатыр, түсті есіме
Жырдай сұлу сүрген өмір.
Сезімімді самғатқандай
Сүйіп беттен көктем лебі,
Жаныма жыр жалғатқандай
Ой әлдилеп кетті мені...
Шырын өнер өлең десем, –
Шырайы оның шіркін шындық, –
Деп ойладым өнерді әсем.
Шырқа шабыт биік шың ғып
Жалаң айғай, жалған бояу
Өнерді жұрт етер күлкі,
Өмірдей шын жаны ояу
Болсашы ол көтеріңкі! –
Деп, жиғанша ойдың ұшын
Шағында осы шаңқай талтүс, –
Граниттен құйған мүсін
Қарсы алдымда тұрды Маркс.

---