Өлең, жыр, ақындар

Қанат қақты химия

  • 10.07.2022
  • 0
  • 0
  • 734
Жиырмасыншы ғасырда
Даңқымызға дала тан,
Тағы тарттық асуға
Айға созып алақан!
Өрге тартқан ғасырдың
Өрмек жүзі ауғанда, –
Көзін не бір асылдың
Таптық кенді таудан да...
Өзендерден от алып,
Өрендерім күш қосса,
Көкті шарлай қопарып
Ұшса ерлер космосқа.
Түлеп, – торқа жамыла
Бір қиядан бір қия
Тұрған шақта, – тағы да
Қанат қақты химия!
Химия, – әже, – сәбидей
Жаңартып дән жөргегін,
Шымға шырын себелей
Құлпыртуда жер қоңын.
Жер демекші, – жеріміз
Жұтаң емес, жүлделі! –
Жерден алған еліміз
Үлдені де бүлдені...
Болат па, ия, мұнай ма, –
Кеннен елім кенде емес!..
Сайған өзін құдайға
Кей ел – бізге тең де емес!
Сахнасында даламның
Су би билеп сілкінді,
Қалай одан табам мін, –
Балерина ол – секілді...
Қырларында қазақтың
Лаулап кокс пештері
От қуатын маздатты
Көкті керней күштері!
Ал, – осы күш үстіне
Ғұламалар күш жалғап, –
Қиялдан да, түстен де
Асты біздің күш самғап!
Қияларға химия
Нәрін құя минерал, –
Өрбуін ел тұр ұға
Далада егін, қырда мал...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Торғай

  • 0
  • 0

Суық қыстан сұр торғай қымсынбады,
Қарға қадап тұмсығын сусындады,
Жақындап ем, жас терек бұтағына
Пыр-пыр ұшып, қанаты сусылдады.

Толық

Ақын

  • 0
  • 0

Қырындай шың басынан көз алмаған,
Саңқ етпей қан сонарда төзе алмаған,
Алысқа жанар атып, сонарлатып, –
Ақын да аңшы ғой бір сөз аулаған...

Толық

Сүйгеніме

  • 0
  • 0

Көп жылдар сүйдім сені қара кезім,
Таңдаулы гүлді сыйлап бердің езің,
Дегенің:
«Алыс кетсең еске ала жүр!»

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар