Түк көрмегендей таңдай қақтырып тау елін

Түк көрмегендей таңдай қақтырып тау елін,
Айғыздап бірақ әппақ қырқаның сау өңін.
Ақ жаңбыр құйды,
Айхай дүние,
Ақпанда...
Әуедегі өлең ақ қардың бұзып әуенін.
Үрейге міндік,
Мезгілсіз жауған нұр сынды,
Тереңнен болжап көкірегімен тылсымды.
Сабырмен қарап алапат мынау жаңбырға,
Бастарын шайқап қариялар үнсіз күрсінді.
Таппады тыным тақылдауменен таңдай түк,
Ақ нөсер тұрды қасиетінен мән қайтып.
Әжем отырды иіріп жеңіл ұршығын,
Бала күнінде шілдеде жауған қарды айтып...

---