Тынысы тіршіліктің тоқтамайды

Тынысы тіршіліктің тоқтамайды,
Кім келіп, кім кетсе де жоқтамайды.
Сарғайған сахараны теңіз етіп,
Теңізге тасты жағып от қалайды
Осылай керек болса ноқталайды.
Ғасырлар керуені замананың,
Тербеліп шетсіз-шексіз барады ағын.
Көз жетпес көкжиекке сіңіп кеткен,
Алдында ізі жатыр бабалардың,
Артыңда айқай-шуы балалардың.

---