Өлең, жыр, ақындар

Өзектегі өртім қойды-ау басылмай

  • admin
  • 08.01.2024
  • 0
  • 0
  • 375
Өзектегі өртім қойды-ау басылмай,
Кейде отырам қас-қабағым ашылмай.
Тұңғиыққа түпсіз сүңгіп кетемін,
Метеориттің ағып түскен тасындай.
Кейде көңілім шексіз ғалам секілді,
Көк аспандай керіп жатам төсімді.
Жұбатқандай, жарылқағандай боламын,
Әлемдегі барлық жетім-жесірді.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Балаларым бықытым

  • 0
  • 0

Саулығың керек сеңдердің, көген көздерім,
Бастағы бақыт, алдағы шаттық – өздерің.
Еңсемді басса қиналған кейбір кездерім,
Еңсемді менің көтеріп жүрген өздерің.

Толық

Ақындар-ай, ақындар

  • 0
  • 0

Ақындай мейірімді,
Әлемде жан бар ма?
Анадай тербетіп,
Таңдардан таңдарға,

Толық

Қойса ба деймін өлеңді

  • 0
  • 0

Қойса ба деймін, құрысын, осы өлеңді,
Өртеніп біттім, өртеген отым, сөн енді.
Бар-жоқты шатып, тып-тыныш жатып үйімде.
Жазсам ба деймін, роман, повесть дегенді.

Толық

Қарап көріңіз