Өлең, жыр, ақындар

Жеті ата

Білген жақсы екен ғой,
Білмейтін көп мұны, əттең.
Біріншісі – əкең ғой,
Екіншісі – ұлы əкең.
Үшіншісі – ата ғой,
Төртіншісі – ұлы атаң.
Олар қарттар батагөй,
Бата да ақыл, біл, қалқам.

Бесіншісі – бабамыз,
Алтыншы – ұлы бабамыз.
Бəрі – абыз, данамыз,
Үлгі-өнеге аламыз.
Жетінші – арғы тегім де,
Немесе оны ру де.
Жүрсін есте, көңілде!
Жеті атаңды ардақтап,
Білсең, əзір жетеді.
Білмесең, біл, ал жаттап,
Білген бала – жетелі!


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Атам менің орманшы

  • 0
  • 0

«Не жетеді ұшқанға?!
Тамаша ғой, көрейік.
Келіп жатқан құстарға
Ұя жасап берейік.

Толық

Желмая

  • 0
  • 0

Есейіп,
Қорқыт бір күні
Нағашысына келеді.
«Таутайлақтың бұл тұқымы», –

Толық

Бүркіттің төрт саусағы

  • 0
  • 0

Көрдім тұяқ салғанын,
Бүріп түлкі алғанын.
Ал атайды бүркіттің
«Тегеурін» деп бармағын.

Толық