Өлең, жыр, ақындар

Тұтқынның сөзі

  • 07.02.2016
  • 0
  • 0
  • 2899
Мен еліме оралдым,
Толып жатыр көргенім,
Жаны сірі адаммын,
Өлмедім мен, өлмедім.
Қара құлып күзетті,
Күн жарығын көрмедім.
Қабырғадан сыз өтті,
Өлмедім мен, өлмедім.
Қуқыл тартты ақ жүзім,
Ішінде тас бөлменің,
Таусылмапты дәм-тұзым,
Өлмедім мен, өлмедім.
Атымды да ұмыттым,
Болдым иттей қарғылы.
Оты әлсіреп үміттің
Ажал мені аңдыды.
Ниеті ме ақ пейіл,
Көп тілеген анамның,
Өлмедім мен әйтеуір,
Қайта еліме оралдым.
Сонау соғыс күндері,
Салып кетті таңбасын,
Созып келем ілгері,
Сынық өмір жалғасын.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Малшы

  • 0
  • 0

Борандарда болмасын деп мал шығын,
Жанталасқан көрдім кезін малшының.
Көрдім оның мұз боп қатқан мұрттарын,
Көрдім оның жалғыз малта талшығын.

Толық

Лениннің смольныйдағы бөлмесі

  • 0
  • 0

Жылы ұшырап Смольныйға кіргенде,
Лениннің пәтері тұр бір бөлме.
Бар әлемге бағдар болған жол нұсқап,
Шамы сөнбей шалқып жанып түндерде,

Толық

Балалық досы

  • 0
  • 0

Достары қандай ыстық балалықтың,
Мен оны көп жылдан соң жаңада ұқтым.
Жарысу жалаң аяқ қызық еді,
Астында сіркіреген қара бұлттың.

Толық