Өлең, жыр, ақындар

Қызғаныш

  • admin
  • 07.09.2024
  • 0
  • 0
  • 129
Баршамызға ортақ Күн де, ортақ Ай,
Сіз де ортақ екенсіз-ау, о, тоба-ай?!
Қызғанышым бұрқ-сарқ етіп ішімде,
Қайнап-қайнап таусыламын сорпадай.

Бірі – ауа, бірі – топырақ, бірі – су,
Қажет шығар бәріменен ұғысу.
Қайталауға жатпайтұғын өмір бұл –
Байқамауға бел байлау һәм тырысу.

Тырысармын, тырысудан кенде емен,
Қызғанышты жылап тұрып жерлегем.
«Есерлігім елігуге бастаса,
Есендігім-сен», - демесең сенделем.
Сенделемін өзімді өзім кінәлап,
(Жолың мұндай болар ма еді, сірә, бақ?!)
Толып тұрар болмағанмен бокалдар,
Жолықтырар бізді ертең жыр-алап.

Сонда біздер жарысамыз жыр оқып,
Өндірдей ғып өшкен күнді түлетіп.
Оқырмандар, отырғандар жыр тыңдап
Сонда бізге қол соғады ду етіп.

Сонда бізге қол соғады тоқтамай,
Екеумізден ынтықтықты жоқтамай.
Сонда ыстық ықыласқа ырза боп,
Шашу етіп шашамыз біз көпке арай.

Ортақ өлең – ортақ әлем, ортақ құт,
Ұсынады сыбаға етіп мол шаттық.
Біз данышпан болмасақ та, бәтірі-ай,
Қызғаныштан құтылатын жол таптық.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Зулайды күндер зымыран

  • 0
  • 0

Зулайды күндер зымыран,
Өмірдің өзі – тым ұран.
Ұпайы түгел ұраннан
Сағыныш Намазшамова

Толық

Есер ғой ол, ерік берме ерінге

  • 0
  • 0

Есер ғой ол, ерік берме ерінге,
Ерінбеген езулейді тегінде.
Ақыл тезбен, асыл сөзбен ұғындыр,
Сағыныш Намазшамова

Толық

Мені мүлде елемейтін кездеріңді

  • 0
  • 0

Мені мүлде елемейтін кездеріңді,
Жанға суық себелейтін көздеріңді
Жүрек деген ғашық дүрбім көреді,
Сағыныш Намазшамова

Толық

Қарап көріңіз