Өлең, жыр, ақындар

Алғашқы кездесу

Мен сені ең алғаш көргенімде…
Кірпігім қақпай қалды білесің бе
Жүрегім тосқауылдап соққанында
Бойымды тербеді үн сезесің бе?

Ойымда алай дүлей мың сурақ бар
Қайдан? Кім? неге бұл не? түсінбеді
Жылдар бойы бұл жүрек ерімес қар
Бір сәтте қалай ол дірілдеді?

Көздерім еріксіз өздігінен қуанады
Бойыңды түзе, Уят емес пе?-деп доғарады
Есінен адасқандай сөздер тілде
Бір бірімен үйлеспей бүгеледі.

Қалайша мұз жүрегі адасты екен
Бір жанның көз қиығы қарасты ма екен
Адуын мінезіде бірак сәтте
Жібектей жұмсақ болып өзгереді

Ішінен мың сұрақ мың жауап бар
Көздері тілдесіп кейде қалар
Діріл қаққан алқызыл ерінінен
Шықты сол көптен күткен *Сәлем*болар.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз


Қарап көріңіз