Өлең, жыр, ақындар

Полк командирі

  • 07.02.2016
  • 0
  • 0
  • 1875
Сонау алыс Испания жерінде,
Оқ ішінде қарады ол өлімге.
Қиыр Шығыс аспанының астында
Жаралы боп жатты Хасан көлінде.
Керзі етікпен аттап майдан шептерін,
Өтті ол талай қанды асулар өткелін.
Жалындар мен түтіндерге берді ол
Жастық атты өмірінің көктемін.
Тағы, міне, зор ұрысқа қатерлі,
Қанды майдан эшелоны әкелді.
Көп жорықты бастан кешкен батырдың
Бір сілкінтіп тастағандай аты елді,
Тұтасқандай кішілік пен ұлылық,
Тұр жүзінде қаталдық пен жылылық.
Жүрегіне алатындай құйып ол
Бір көргенде солдат жанын үғынып.
Жақсы болсаң жайып салып пейілін,
Әкелік бір көрсетеді мейірін.
Кейде көзбен ығыстырып алады,
Көңілінен шықпай қалған кей ұлын.
Қан майданның атой салып төрінде
Оныменен жеңіл жауды жеңу де.
Оныменен жұртқа бақыт секілді
Керек болса, жанды қиып өлу де.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Көқ сеңгір

  • 0
  • 0

Жатырсың сен қарайып,
Жер бетінде бір меңдей.
Тағып маған тау айып,
Тау деп айтсам күлгендей.

Толық

Таң атқанда

  • 0
  • 0

Ақырын күліп таң атқанда,
Көк атылас жамылып.
Кең даланы оятқанда,
Таң дабылы қағылып.

Толық

Еді онда күн боран...

  • 0
  • 0

Еді онда күн боран,
Вокзал басы бір дүлей.
Ажал жақын тұр ма оған...
Қалды әкем үндемей.

Толық

Қарап көріңіз