Күзде

Бірде тұман, бірде ашық, сыз ызғырық,
Күн қысқарып, кеш жетті жүз құбылып.
Адамзаттың қалауын сырып тастап,
Жерді ызғар жіберді мұзды қылып.
Түйдек-түйдек асығыс бұлт көшеді,
Қар ұшқындап сұп-суық жел еседі.
Мал жайлаған кемпір шал бір-біріне
Биыл тағы түсті ерте қыс деседі.
Ұлпа мамық оранған сым бағана,
Аппақ көрпе жамылған шыңға қара.
Тұп-тұнық таң, саф ауа жұтсаң тоймас,
Маужырайды бусанып қырда дала.
Ашық аспан, күміс түс мынау дала,
Ала қарға еркінсіп жүр аулада.
Сәл жақсыға елжірер көңілімдей
Күн көзінен еріген қырау ғана...