Содан ба әлде?

Содан ба әлде
Тағдыр мені жаратпапты әлді ғып,
Алма бетті, қолаң шашты сәнді ғып.
Мына менің өз еншіме қалғаны:
Ақ көңілді, аңқау, нәзік жандылық.
Содан ба әлде
Көрдім өмір азабын,
Бар сенгенім – ар алдында тазамын.
Сүйіп тұрып, сүйгенімнен жат болдым,
Ең ауыры өзімде боп жазаның.
Содан ба әлде
Көрдім өмір талқысын,
Бар қуатым: алды – адалдық, арты – шын.
Көптің бірі болып өзім тұрсам да,
Бердім барды, сен аман бол, шалқысын.
Содан ба әлде
Кештім өмір батпағын,
Бар таяныш – жүрегімде жатты ағын.
Тіреу болдым құлап бара жатқанға,
Мен-ақ құрбан, сені Құдай сақтағын.
Содан ба әлде
Иығыма салып өмір ауырын,
Киімнің де дедім кисін ол тәуірін.
Жолға шықтым ақпан-суық боранда,
Сақтап оған жайлы көктем – сәуірін.
Содан ба әлде
Күз болды – тез көктемім,
Қазір мені селт еткізбес – өктем үн.
Өтеуі боп қиянаттың – жыр келді,
Жер-анадай, жаңбырдан соң нәрленген.
Келіп кетті менің-дағы көктегім,
Келіп кетті менің-дағы көктегім!