Күйін кешпе азғынның

М. Н.-ке

Күйін кешпе азғынның,
Бек қызындың, сәл мұзда?!
Жыладың деп жазғырдың,
Жазатайым Жалғызға.
Қайғы-мұңын саз құштым,
Қалай іштей тынайын?!
Мәңгі Жұмбақ – Жазмыштың
Жымқырамын Күн, Айын.
Пендеге тән – хәл, шамам,
Арты қуыс ұрымын.
Тәңір шендес бар санам,
Доңыздікі – ғұмырым.
Құр асаудай күйредім,
Қылғынып қыл арқанға.
Бүтін шығар бүйрегің,
Қиянат – қыр арқаңда.
Келеке етіп күлмеңіз,
Сорып тірлік қан-сөлін –
Бүлде – сәттік үлдеңіз,
Сіз де – Біздей – әншейін.
Өмір, Өлім арасын
Жалғайтұғын делдалмыз.
Қисыны жоқ жарасым –
Құдай – Жалғыз,
Мен – Жалғыз...