Өлең, жыр, ақындар

Ленинградтағы марс алаңында

  • 07.02.2016
  • 0
  • 0
  • 1965
Жатыр алан —
Қызыл гүлден
Қолға Қызыл ту ұстап,
Жатыр алаң —
Қызыл күннен
Қызыл отты уыстап.
Жатыр алаң —
Жалпақ елге әйгілі.
Жатыр алаң — бейне мұхит айдыны
Жатыр алаң —
Дүниеге даңқы асқан.
Жатыр алаң —
Жарқыраған
Гранитті жартастан.
Көк шыршалар
Басын иіп ізетпен,
Көк шыршалар —
Революция құрбандарын күзеткен.
Олар сонау Октябрьдің таңында,
Оққа ұшқан Қысқы Сарай жанында,
Қандары бар Октябрьдің таңында,
Рухтары айналған от-жалынға.
Жатыр сонда, халқым,не бір аяулың,
Бір күрсінбей ете алмайды көкірек,
Жалынменен жазып өмірбаянын
Мәңгіліктің қалған олар оты боп.
Демесеңіз құрбандарда
Тек қимыл жоқ, дауыс жоқ.
Марстың гүл алаңында
Жанып жатыр Марс боп.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Поэзия

  • 0
  • 0

Сиқырлы бір сұлудай,
Көз төңкеріп қарайсың.
Күннен түскен жылудай,
Өн бойыма тарайсың.

Толық

Николай тихоновқа

  • 0
  • 0

Қан толқып, Нева, Волхов суларында,
Қоршауда Ленинград тұрғанында.
Окопта бірге болып жүретұғын,
Біздермен сенің солдат жырларың да.

Толық

Уақыттың ленин басшысы

  • 0
  • 0

Адам мен адам ауысып,
Орнына келіп жаңа жұрт.
Жылдар мен жылдар жарысып,
Сілкініп жатыр жаңарып.

Толық

Қарап көріңіз