Өлең, жыр, ақындар

Ақын-партизан

  • 07.02.2016
  • 0
  • 0
  • 2951
(Жұмағали Саин туралы)
Түксие ұстап оқ тиген қабырғасын,
Төкті ол көздерінен ауыр жасын.
Қалдырды жорықтарда жастық шағын,
Жоғалтты оқ астында жарым жасын.
Ұйықтады ол тас үстінде, шөп төсінде,
Болды ол талай жылдар от кешуде.
Майданның мәңгі өшпес белгісі боп,
Алынбай қалды бір оқ өкпесінде.
Батырдың жүрегіне көрші қонып,
Өлімге жатты сол оқ елші болып.
Ауасы, туған жердің топырағы,
Сақтады оны көп жыл емші болып.
Со бір оқ өкпені үңгіп жегі құрттай,
Сіресіп жатып алды өлі бұлттай.
Жүрді ақын іштен тынып, жат көздерге
Білдірмей бекем ұстап өңін сырттай.
Жетті кеп қап-қараңғы қаза күн де,
Алатау қалды ұйып азалы үнге.
Ақынның өкпесінде кетті сол оқ,
Көмілді жер астына ажал бірге.
Жиып aп жерден қуат, күннен жарық,
Шықты ақын жүрегінен гүлдер жанып.
Көрде тек үнсіз-тілсіз ажал қалды,
Жүйрік жыр жарқылдайды жүлдені алып.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Баяғы сөзің әлі есте

  • 0
  • 0

(Сейтжан Омаровқа)
Сұр шинельді киінген,
Соғыстың сонау жылдары.
Аспан мен жерді үйірген,

Толық

Қарсы алу жыры

  • 0
  • 0

Россия — құйылған құрыштардан
Берік қорған елімнің қол артары.
Россия — шыққан ұлы ұрыстардан
Көк сауытты қаһарман Орал тауы.

Толық

Алматыда ленин ескерткіші

  • 0
  • 0

Тұр тұғырда аршындап ол аттамай,
Кетпейді оған күн мен ай қонақтамай.
Қарауылда тұрады қызыл гүлдер
Қызыл жұлдыз қадаған солдаттардай.

Толық

Қарап көріңіз