Ауылда өткен тойлар-ай

Ауылда өткен тойлар-ай, ауылда өткен:
ғажап еді ауылда қауым неткен!
Сол ортадан білмеймін кеткеннен бе,
көңілімнен жаумай жүр жауын көптен!
Аңсаттың-ау, дәурен-ай, ауылда өткен!

Маңдайынан ақ үйдің Ай туатын,
атанып ек бет ашып, айтулы ақын!
Аңсаттың-ау,
«Көп жаса!» –деген алғыс,
құлағымның түбінен айтылатын!

Ән шырқалып,
ішілмей шәй тұратын.
Домбырама қосылып, құрбылар-ай,
сыйлаушы еңдер жаныма гүл-гүл арай.
Аңсаттыңдар дәл бүгін, аңсаттыңдар,
ұмытайын той-думан күнді қалай,
домбырама қосылған құрбылар-ай!

Қай жаққа ұшып кеттіңдер тарап бәрің,
сезбеуші ек-ау сарғайып таң атқанын!
Кеуде кернер шаттыққа кенелтетін
күлім қағып тұратын қабақтарың,
айтшы, қайда кеттіңдер, қарақтарым?!.

Қамықтым-ау, сол күнге орала алмай,
тұрмайды екен басыңда орал ондай!..
Оралсаңдар бәрің де қайтадан бір,
жетер едім ауылға ара қонбай!
Тұрмады ғой басыңда орал ондай!

Артта қалған тойлар-ай ауылда өткен,
әнді тастап қайда сол қауым кеткен?
Жас күн өтіп бара ма дүркіреген,
жасын ойнап, жаумай жүр жауын көптен,
Аңсаттың-ау, шат күндер ауылда өткен!