Сенің сыршыл мінезің мұз жібіткен

Сенің сыршыл мінезің мұз жібіткен,
шер тарқаттың шешіліп ізгі үмітпен.
Қызғанбай-ақ қой мені «Қырық қыздан»,—
мен өмірден дәл сендей қызды күткем.

Жөні бөлек қылықты қыз баланың,
сүйсінтеді әр басқан із-қадамын.
Мен сенемін сендегі қызғанышқа,
сондықтан ба,— өзімнен қызғанамын!..

Емес едім көр сезім, қуыс кеуде;
бақ та, сор да кешуі тиіс пенде…
Сен — Гүлсің ғой хош иіс,
жаралғансың —
аялауға,
сүюге,
иіскеуге…

Иіскеймін,
әріге бара алмаймын…,
не болады қосылса саған қайғым?..
Жұпарынан айырылып қала ма деп,
артыма да, алдыма алаңдаймын.

Құшсам, сүйсем — нұр жайнап құлпырар ма ең,
күдігіңнің ысырып бұлтын әрмен?
Аз ғана сәт көзімнен таса болсаң —
тағат таппай сен жаққа ұмтылам мен.

Жетелейді мені бір жалынды үміт,
иіскеуге жатпайсың жалындырып…
Жұпарыңа жан балқып, буын босап,
бара алмаймын әріге, әлім құрып…