Ақын

Бұл бетте «Ақын» атты Манарбек Қыдырбай жазған поэзия туралы өлең берілген.

Құлағымда Көкбұлақтың сырлы үні,
Құшағымда жұпар иіс қыр гүлі.
Қабағымда атқан таңның арайы,
Жанарымда жайма шуақ күн нұры.

Кірпігімде қауырсыны қыранның,
Тіл ұшында фатиқасы құранның,
Ту сыртымда туған айдың сұлбасы,
Шаштарымда қара орманы Тұранның.

Ерінімде қызылқаттың тосабы,
Өр кеудемде қызыл оттың ошағы.
Ақ тісімде ақ күріші даланың,
Қиялымда көктің кемпірқосағы.

Мойынымда өтелмеген парызым,
Алақанда жазылмаған арызым.
Иығымда батпан ойдың салмағы,
Мұрынымда қара шыбын, жан-ызың.

Ауызымда аңыз дала жыр-әні.
Ми ішінде азат елдің ұраны.
Өн бойымда табиғаттың тамыры,
Табанымда топырақтың құнары

Сезімімде өткен күннің наласы
Жүрегімде махаббаттың жарасы.
(Өмір өтер көзді ашып жұмғанша,
Өткен өмір қаспен көздің арасы).

Таңдайымда шырқалмаған саз-ұлы,
Маңдайымда тағдырымның жазуы.
Мүсінім бар төрт мезгілге ұласар,
Батпас маған ақ ажалдың азуы.

Асқазанда өлмес күннің шұрылы,
Жылы демде тіршіліктің дірілі,
(Түйсігімді түрткілейді-ау дамылсыз,
Көктен жеткен үнсіздіктің бір үні).

Табиғаттан жаратылған мүсінмін,
Иесімін кеудемдегі құсымның.
Саусағымнан сорғалатып тағыда,
Кеңістікке қаршыға жыр ұшырдым.

P.S. Адам емес Ақын екем түсіндім!
09.01.2020


Пікір қалдырыңыз

Пікірлер (0)

Осы автордың басқа өлеңдері