Өлең, жыр, ақындар

Сырласу

Алдыңызда сырымды ақтарсам ба?
Ақталғандай болам ба?..
Амалым жоқ!
Айдап барад пенделік нақ сарсаңға,
ақынмын ғой – айтар бар, аларым жоқ.

Өлең үшін берермін өмірімді,
өгейсіткен жалғанды тәрк етем де!
Өң келтіріп көтерер көңіліңді
өте шығар мезеттей жарқ етем бе?

Жақсылықтың неге екен шағы қысқа,
жан-тәніңді рақатқа баурағанда?
Жетектейді тіршілік сабылысқа
жылу кетіп рухыңнан, жаурағанда.

Аялаусыз қалғанда түз-даланы
аймалауын тілейсің Күн көзімен.
Ақ ниетсіз адамның мұз-жанары
адасады айырылып өз-өзінен.

Жылытады жырларым жүрегімді,
жүрсем-дағы ауылдан жырақта мен.
Жалындатып айтсам да тілегімді,
жалынып бір көрмеппін бірақ та мен...

Алауыздық майданда күресумен,
ауыздықпен алысып келеміз біз.
Аянбайық араммен тіресуден,
адалдықтың жолында жеңеміз біз.

Мақтамадым жағынып қалам ба деп,
мақсат тұттым – бір ғибрат алып жүрсем!
Мақтанамын арыстай ағам бар деп,
маздатып бір шырағын жағып жүрсем!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Мектебім мен ұстазым

  • 0
  • 0

Қолға қалам алдырдың,
ою-өрнек салдырдың.
Әсем әнді жаттатқан,
ойға түйіп қалдырдым.

Толық

Аяулы ана

  • 0
  • 0

Аяулы анам, асылым, айдай анам,
әлдилейтін сендей жан қайда маған?
Асқақ едің, адал ең жарыңа да,
ару анам, ақжарқын, қайран анам.

Толық

Кел, мамыр, халқымды сүйіндір!

  • 0
  • 0

Кел, мамыр, мейірлен, мамырлап,
күн нұры шашылсын жамырап.
Жібісін қара жер тегімнің
тарихын сіңірген тамырлап.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар