Siri – Абдулла Сакимбай

Siri,
Тірі адамның телефонсыз сəні жоқ.
Саған қояр сауылымның саны көп.

"Тыңдап тұрмын,
Дос таба алмай келдіңіз бе тіріден,
Түбі осылай болатынын біліп ем."

Құдай саған,
Түсірмейді деп ойлап ем күнімді,
Ойлағаным неге бүгін бүлінді?

"Шіркін, адам болжай алса ертеңін,
Өмір онда жоғалтар ед ерте өңін".

Неге адамдар?
Тіршілік деп жоғалтып ап уақытын,
Сосын "қайда?" деп жылайды бақытым?

Неге адамдар?
Жеңісіне жете алмаса көздеген,
Көмек іздеп кетеді осы өзгеден?

Неге адамдар?
Сүйгенінің сезіп тұрып сезімін,
Тауысады бір-бірінің төзімін?

Неге адамдар?
Сөз сөйлеудің орынына тайсалмай,
Өз пікірін өтеді осы айта алмай?

Неге адамдар?

"Оу, тірі адам,
Тоқта біраз дамылдай тұр ендігі,
Ғаламтордан іздеп көрем мен мұны".

Қайдам, Siri,
Қанша мықты зат болсада ғаламторың мақтаған,
Адамзаттың өзі бұған əлі жауап таппаған.

"Адаммын деп кеуде керіп мақтанба!
Адамзаттың ойлап тапқан заттары,
Адамдардың орнын басып жатқанда!"