Өлең, жыр, ақындар

Лабасыға

  • 16.01.2018
  • 0
  • 0
  • 2253
Емшек тау, ақ бұлт емген Лабасы,
Төнеді төбесінен күн анасы.
Жатыр ол қарсы алдымда жонын керіп,
Секілді арманның ту мұнарасы.
Толқын тау, толқын бұлт, егіз бейне,
Көркіне көз бойламай жол іздей ме.
Бұлт әппақ, тау қара боп беттескенде,
Көбікті жанды, жансыз теңіз бейне.
Сырға сыр, ойға ойлар алмастырып,
Жібердің мені өзіңмен жалғастырып.
Сыңаймен әр таң сайын сәлем күткен,
Төрде отыр кәрі атамдай малдас құрып.
Емшек тау ақ бұлт емген Лабасы,
Төнеді төбесінен күн анасы.
Мен үшін айтылмас ән, жазылмас жыр,
Соғылған сұлулықтың мұнарасы!
* * *
Ақ қайыңдар сыр шертеді ырғалып,
Көкте жұлдыз бір өшеді, бір жанып.
Қарай берем тіл қата алмай өзіңе,
Қара көздің қиығымен ұрланып...
Ай барады бұлт қойнына ақ маңдай,
Жұлдыз нөкер қол соғады дәт қалмай.
Мен жеткізбес сырды саған осынау,
Қыз табиғат түсіндіріп жатқандай.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Өз басыңнан алғандаймын отты мен

  • 0
  • 0

Өз басыңнан алғандаймын отты мен,
Көз жасымды ерініңмен кептірем.
Қасыңда сәл, қала тұрсам, қас-қағым,
Қас қағым сәт, өмір сүрдім деп білем.

Толық

Кездеспедім неге өзіңмен ертерек

  • 0
  • 0

Кездеспедім неге өзіңмен ертерек
Көкірегімді өкініштен өртеді от.
Ай астында оңашада шертіп сыр,
Отырар ем мен алдыңда еркелеп.

Толық

Үнің тәтті не деген

  • 0
  • 0

Үнің тәтті не деген,
Таңдайымда еріген.
Тыңдаушыңды деме кем,
Күні жоқ қой жеріген.

Толық

Қарап көріңіз