Өлең, жыр, ақындар

Айнаға қарау

  • 31.03.2018
  • 0
  • 0
  • 7034
Өтірік айттым реті келген жерде,
өсекке еріп сан түстім сергелдеңге.
Біреулерге жағынып жақсы атандым,
қалғым келмей ақылды елден мен де.
Тақтым талай сыртынан пәленге мін,
біреулердің алмадым сәлемдерін,
бағы тайған досымды,
жұрт алдында
«көріп тұрғаным осы!» – деп дәлелдедім.
Шындық іздеу дүниеден – мұрат анық.
таптырмасын ұқпас тек мына халық.
Пайдасыздан құтылу үшін оған
өкпеледім жоқ жерден кінә тағып.
Ортаға сай өзгерер кісі демде,
мен де ісінем, кей кезде кішірем де,
Жауып қойдым ар менен адалдықты
ақымақ боп көрінбеу үшін елге.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жөнегендей айдында ағын жосып

  • 0
  • 0

Жөнегендей айдында ағын жосып,
бара жатыр далада шағыл көшіп.
Құтырынған құм боран көз аштырмай,
жайратардай жел-қанжар жаныңды осып.

Толық

Неге осы мен елпілдеп қуанбаймын

  • 0
  • 0

Неге осы мен елпілдеп қуанбаймын?
Ілінген бе мойныма тұмардай мұң?
Қайда барсам, сумаңдап шығады алдан
шұбарлана ысылдап жылан-қайғым.

Толық

Ақыл қиянаты

  • 0
  • 0

Хабарым жоқ қасіретті шаң-күдіктен,
атырушы ем қырымда таңды үмітпен.
Табанымды сүйетін қытықтап құм,
жалғастырып жанымды мәңгілікпен.

Толық