Өлең, жыр, ақындар

Дауыл

  • 30.06.2018
  • 0
  • 0
  • 5888
А. С. Пушкиннен аударма

Құздағы қызды көрдің бе,
Ақ киімді сол сұлу
Тұрды толқын үстінде.
Қараңғыда қайнаған
Сапырылып, аунап су,
Жағасына жармасып,
Толқып теңіз ойнаған,
Кезде тынбай салып шу,
Бұлт дүрлігіп аспанда,
Көк күркіреп, атып жай,
Қызға сәуле шашқанда.
Мезгіл-мезгіл найзағай;
Толқын шуы күрілдеп,
Жоғарылап жел үнін,
Қызбен ойнап дүрілдеп,
Ұшырғанда желегін,
Қайнаған қараңғылықта
Тулап теңіз ол жатса;
Қапталған бозаң бұлтқа
Жарқылдап аспан жай атса;
Осылар міне сұлу-ақ.
Достым, маған нан, бірақ:
Аспаннан, желден, толқыннан
Құздағы қыз сұлуырақ.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ұйқысыз түндегі өлең

  • 0
  • 1

Келмейді ұйқым, от та жоқ;
Қараңғы, ұйқым мазасыз.
Тек ұдайы бір дабыс
Беріп сағат тұр жуық-

Толық

Қос қарға

  • 0
  • 0

Қарғаға қарға жақындап,
Қарғаға қарға қарқылдайт:
«Қарға-ау, бізге жем бар ма?
Жемді көрер жер бар ма?»

Толық

Жаңылғаным

  • 1
  • 2

Жалғанды «жазықты» деп жамандадым,
Ол жазықтан өзімді амандадым.
Ойладым да отырдым ел табуға,
Заманнан жақсы досты таба алмадым.

Толық

Қарап көріңіз