Өлең, жыр, ақындар

Дауыл

  • 30.06.2018
  • 0
  • 0
  • 5567
А. С. Пушкиннен аударма

Құздағы қызды көрдің бе,
Ақ киімді сол сұлу
Тұрды толқын үстінде.
Қараңғыда қайнаған
Сапырылып, аунап су,
Жағасына жармасып,
Толқып теңіз ойнаған,
Кезде тынбай салып шу,
Бұлт дүрлігіп аспанда,
Көк күркіреп, атып жай,
Қызға сәуле шашқанда.
Мезгіл-мезгіл найзағай;
Толқын шуы күрілдеп,
Жоғарылап жел үнін,
Қызбен ойнап дүрілдеп,
Ұшырғанда желегін,
Қайнаған қараңғылықта
Тулап теңіз ол жатса;
Қапталған бозаң бұлтқа
Жарқылдап аспан жай атса;
Осылар міне сұлу-ақ.
Достым, маған нан, бірақ:
Аспаннан, желден, толқыннан
Құздағы қыз сұлуырақ.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жайлау

  • 0
  • 0

Көк кілем қатипадай жасыл жайлау,
Қаз-қатар ауыл арты желі байлау.
Жайлаудың жаз мезгілін елестетіп,
Мақтаншақ мінезім бар жұртқа айқайлау.

Толық

Өмір бекер өтіпті

  • 0
  • 0

Өмірдің өрін өрмелеп,
Көңілдің өрін көрмеп ек.
Өткелінде кешіп ек.
Қайығында қалтылдап,

Толық

Жаңылғаным

  • 1
  • 2

Жалғанды «жазықты» деп жамандадым,
Ол жазықтан өзімді амандадым.
Ойладым да отырдым ел табуға,
Заманнан жақсы досты таба алмадым.

Толық

Қарап көріңіз