Өлең, жыр, ақындар

Зиратта

  • 12.07.2018
  • 0
  • 0
  • 4410
Жамылып иығына түбіт шәлі,
Кетерде көше кездің қимай әлі.
Тыншып бір топырақта жатыр екен,
Келгенде зираттағы жанның бәрі.
Әркімнің жүрдің оқып қабір тасын,
Қара жер, бізді өстіп жаңылтасың.
Зиратқа айырыларда неге келдің,
Беу, жаным, неге жанды ауыртасың.
Ойыма түсті сол кеш зираттағы,
Өлім — хақ, ол қандайды қиратпады.
Қабырдың қақ ортасын басып тұрып,
Сүйіскен сүйгеніңмен қибат тағы.
Болса да күн кешкіріп, бізге бейуақ,
Көрінді көрікті боп көзге жан-жақ.
Өмірге құшақтасып жүріп кеттік,
Жата бер, ескі дүние — киелі аруақ.

1929 жыл. Қыркүйек



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қызыл әскер өлеңі

  • 0
  • 1

Мылтығымыз оқтаулы
Ел қорғауға.
Қайратымыз сақтаулы
Келген жауға

Толық

Сен де мен

  • 0
  • 0

Сен бай, мен бір қу кедей,
Сен прозаик, мен ақын.
Сен қандысың мак гүлдей,
Мен қансызбын өлімдей.

Толық

Еркетай қоңыр жел

  • 0
  • 3

Еркетай қоңыр жел,
Еркеме соқсаң егерде,
Күрсінгендей сыбырла,
— Кімдікі десе, — үндеме...

Толық

Қарап көріңіз