Өлең, жыр, ақындар

Сыбдырлайды құрақтар

  • 14.08.2018
  • 0
  • 0
  • 1969
Көктем-ару, таң сәріден
жұпар иісін шашқанда,
Көңіл құс боп ұшты алысқа
тереземді ашқанда.
Бұлбұлдар да кетті сайрап,
Төгілдіріп әсем ән,
Ақша бұлттар ақ торғындай үлбірейді аспанда.
Сыбдыр-сыбдыр сыр шертеді
балауса да, құрақ та,
Әндер, әндер, елжіретіп
алып кетті-ау жыраққа.
Көбелек боп қонды көктем,
Гүлдің балғын ерніне,
Сыңғырлаған сылаң қақты
сұлу толқын бұлақта.
Көктем үні айна көлді дірілдетті, тербетті,
Самайынан Алатаудың ағыл-тегіл тер кетті.
Көктем болып келіпті ғой ұлы адамдар өмірге,
Нұрға бөлеп,
Жырға бөлеп,
Мынау байтақ жер-көкті.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Алматы — астанасы ғашықтардың

  • 0
  • 0

Қарашы сәулетіне Алматының,
Нұры бар келбетінде алмасының.
Жұмағын жер бетінің аралайық,
Алдымнан шығар болсаң,

Толық

Аппассионата

  • 0
  • 0

Құшағы толғандай бір лала гүлге,
Шалқыды даласымен бала бірге.
Бетховеннің құдіретті —
Сазды әуені

Толық

Толқын құшағында

  • 0
  • 0

Мынау жатқан Түркістан Шағасы ма,
Қыз толқынды үйірген жағасына.
Мен дағы тұнығына жүзіп кеттім,
Жанымыз үнсіз ғана жарасуда.

Толық

Қарап көріңіз