Өлең, жыр, ақындар

Аласа

  • 05.09.2018
  • 0
  • 0
  • 1852
Айтпа, бауырым, үйінді аласа деп,
Бұл маңда биік үйлер бар аса көп.
Жаның биік болғасын барлығынан,
Дос-жарандар түсеміз таласа кеп.
Бұл отау ән мен жырдың ұясы ма,
Күтіп тұр өз кезегін күй асыға.
Қолыңа ал қоңыр үнді домбыраны,
Ән өрлет Алатаудың қиясына.
Қалықтат сұлу әннің қаршығасын,
Жүректен күй сорғалап тамшыласын.
Соншама асқақ әуен, сырлы сазға
Қалайша тебіренбей жан шыдасын.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Сөз соңы

  • 0
  • 0

Сен де бір кең даланың қыранысың,
Ұшары көк, қонатын тұрағы шың.
Қасиетті Қаратау қойнында өсіп,
Кеудеде толқындатқан Сыр ағысын.

Толық

Таңғы шық

  • 0
  • 0

Меруерттей мөлдіреді,
Шөп басына шық тұнып.
Гүл желегі желбіреді,
Нәзіктігін ұқтырып.

Толық

Жолдар сыры

  • 0
  • 0

Қарт Кавказдың сапырылған бұлтындай,
Көңіл ойдан отыр енді тынбай...
Көзге таныс, көк шыңдардың қойнауы,
Қонып кеткен өр ақынның жұртындай.

Толық

Қарап көріңіз