Өлең, жыр, ақындар

Аласа

  • 05.09.2018
  • 0
  • 0
  • 1833
Айтпа, бауырым, үйінді аласа деп,
Бұл маңда биік үйлер бар аса көп.
Жаның биік болғасын барлығынан,
Дос-жарандар түсеміз таласа кеп.
Бұл отау ән мен жырдың ұясы ма,
Күтіп тұр өз кезегін күй асыға.
Қолыңа ал қоңыр үнді домбыраны,
Ән өрлет Алатаудың қиясына.
Қалықтат сұлу әннің қаршығасын,
Жүректен күй сорғалап тамшыласын.
Соншама асқақ әуен, сырлы сазға
Қалайша тебіренбей жан шыдасын.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Өзің едің

  • 0
  • 0

Өзің едің өмірдегі бір теңім,
Әр кеудеге түней бермес жыр тегін.
Көңіл дымқыл,
Күн көзіне құрғатып,

Толық

Тарту

  • 0
  • 0

Құлағында жігітше ойнап дөненнің,
Қос ат алып, Қабе-ау, қайда жөнелдің.
Тау тұлғаңмен балаға ұқсап жеткенде,
Ықыласқа шын көңілден кенелдім.

Толық

Ән еді ғой ұмытқан

  • 0
  • 0

Маңай жым-жырт кешкілік,
Бұлттар — кеме көктегі.
Жатты бір ән естіліп,
Қоңыр үйден шеттегі.

Толық

Қарап көріңіз