Өлең, жыр, ақындар

Аласа

  • 05.09.2018
  • 0
  • 0
  • 1856
Айтпа, бауырым, үйінді аласа деп,
Бұл маңда биік үйлер бар аса көп.
Жаның биік болғасын барлығынан,
Дос-жарандар түсеміз таласа кеп.
Бұл отау ән мен жырдың ұясы ма,
Күтіп тұр өз кезегін күй асыға.
Қолыңа ал қоңыр үнді домбыраны,
Ән өрлет Алатаудың қиясына.
Қалықтат сұлу әннің қаршығасын,
Жүректен күй сорғалап тамшыласын.
Соншама асқақ әуен, сырлы сазға
Қалайша тебіренбей жан шыдасын.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Сағыныш тамшылары

  • 0
  • 0

Көп–ау жандар арманына жетпеген де, жеткен де
Өмір құшқан ақын жаны лапылдаған от кейде.
Гүл атқызам ақ арманды көктеменің өзіндей,
Өр теңіздің өзі берген тасқыны бар тек менде.

Толық

Жүрекпен сырласу

  • 0
  • 0

Дейді маған дәрігерім, қозғалма,
Бірақ ақын ойланбайтын, кез бар ма.
Ақ палата ішіндегі тірлікпен,
Тағы да бір қимас күнім озды алға.

Толық

Өзіңе

  • 0
  • 0

Желге ырғалып үлбіреген
бейне жаздың гүліндей.
Сезесің бе, жастығыңды барады өтіп білінбей.
Күндер тез-ақ асығады,

Толық

Қарап көріңіз