Өлең, жыр, ақындар

Жар назы

  • 06.09.2018
  • 0
  • 0
  • 1823
Дала жасыл, жаз-арман,
Ұйқыдан ерте оянып.
Шындар бұлттан тазарған,
Арайға түсі боялып.
Қой өрістеп барады,
Мөлдіреп шөпте таңғы шық.
Паңдана тұрып қарады,
Биік шыңдар ән құшып.
Ошақтан ұшты түтіндер,
Ілініп шәугім мосыға.
Демейді мені күтіңдер,
Келеді шопан қосына.
Отырар жары ұсынып
Күрең шәй құйған кесені.
Жымияр ұяң қысылып,
Жоқ пандығы, кеселі.
Ойын-күлкі, базына,
Табылар қызық осынан.
Тоя алмай жардың назына,
Аттанар жігіт қосынан.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Өмір

  • 0
  • 0

Өзі де өмірімнің көрікті өлең.
Мен оның талай қырын көріп келем.
Көңілім көктем дейін көлкіп жатыр,
Тасқындай толқын атып көбіктенем.

Толық

Баянтау

  • 0
  • 0

Неге оны Баян-жүрек атады екен,
Осынау тау жанға жылы ата мекен.
Бір кезде бабам көшкен қара нардай,
Созылып кеп жазыққа жатады екен.

Толық

Таң атарда

  • 0
  • 0

Таң атарда шығыс жанып алаулар,
Алаулардан оралғандай аяулы ар.
Алатаудың шыңдарынан аспанға,
Желбіреген өрттей қызыл

Толық

Қарап көріңіз