Өлең, жыр, ақындар

Шабыт

  • 07.09.2018
  • 0
  • 0
  • 1963
Тағдырдан шабыт тілеп жалынбаймын,
Мінезім бар өзімше жалындайтын.
Бермесін жиендікпен тартып алсам,
Несі бар, жақсы өлеңнің жазылмайтын.
Көлеңкесі бола алман "жанды елестің",
Жеңісін қолдан бермен жырда егестің,
Қуанышым, бақытым — бәрі өзіңсің,
Сен тұрғанда өмірде жарлы емеспін.
Айнала мүлгіп манаурап,
Түн тынысын алады.
Су түбінде ай аунап,
Діріл қағып барады.
Қиялым асау толқындай,
Арманды тербеп келеді.
Тұрармын кайтып толқымай.
Табылмай көңіл керегі.
Жұлдыздар көзін ілмейді
Шолпан тұр жерге қарайлап,
Әттең ол бірақ білмейді,
Таң келерін арайлап.
Жайыпты суға қанатын,
Ақша бұлттар алыстан.
Сапарым ұзақ баратын,
Мазасыз жаным алысқан.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Бір шыбық

  • 0
  • 0

Еске еріксіз түсіретін түз гүлін,
Албырт едік елеңдеген біз бұрын.
Зымыраған уақыт па әлде белгісіз,
Сол күндердің тыныштығын бұзды кім.

Толық

Сөз соңы

  • 0
  • 0

Сен де бір кең даланың қыранысың,
Ұшары көк, қонатын тұрағы шың.
Қасиетті Қаратау қойнында өсіп,
Кеудеде толқындатқан Сыр ағысын.

Толық

Үнсіз ылғи қарайлап

  • 0
  • 0

Айнадай беті жалтырап,
Алысып ойнап айменен.
Жапырақ жүр қалтырап,
Толқында жүзіп жайменен.

Толық

Қарап көріңіз