Жетімнің аңсауы – madinaaamedeltai

Жазығым не? Не жаздым бұл тағдырға?!
Маматайым, бұл жерге мені қалдырма!
Алып кетші, жетімдікті көрсетпей,
Айтшы егер күнəм болса алдыңда...

Қай ата-ана перзентін қияр жаманға?!
Перзент деген қатарда бола аламба?!
Пенде келсе, көздеріміз жаутаңдап,
Үміт үзіп өмір бақи қаламба?!

Ана деген ұғым бізге мәңгілік,
Кейде ойды жаулап алар сан күдік.
Əкетайым, тым болмаса сен келші,
Əке атану, ер адамға мəрттілік!

Ата-ана мейірімін қалаймын,
Сағынумен өтіп жатыр талай күн.
Анашымды бір рет болсын көруді,
Арманымның бөлігі деп санаймын.

Мейлі болсын, алтының мен жақұтың,
Əке-ана баға жетпес бақытым.
Керек емес төксең дағы байлықты,
Мейірімділік өмір бойғы сарқытым.

Жаратушым! Қинамашы біздерді!
Қинамашы пəк көңілді жүздерді,
Тəңірімнен өмір бойы болса да,
Дұға тілеп өткерем(ін) талай күздерді!