Өлең, жыр, ақындар

Көрсін ол

  • 20.03.2019
  • 0
  • 0
  • 1952
Нәресте талпынып тұрды ғой бесіктен,
Сен оны қайтадан бесікке байлама.
Көрсін ол дүниенің кеңдігін есіктен,
Ұмтылсын еңбектеп жарыққа жайнаған.
Бассын ол тақыр мен тастарды, шөптерді
Құлар деп, жылар деп сен оған қиналма.
Кетпесін айналып жан күйттер ептіге
Әзірле қазірден күйреуге, қирауға.
Мейлі ол құласын, мейлі ол жыласын,
Үйренсін өзінің көз жасын ішіп те.
Көрсін ол биікке құс болып ұшып та,
Көрсін ол қатерлі тереңге түсіп те.
Білсін ол неліктен суығын ақ қардың,
Білсін ол неліктен ыстығын оттардың.
Білсін ол қайғысын күрсінген қарттардың
Білсін ол құдіретін қып-қызыл жас қанның.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Асқар ақынға

  • 0
  • 0

Қызық қой, Асеке, бұл өмір білгенге,
Ләззәтін білмейсіз ішінде жүргенде.
Ұмытып кетеміз бейнетті күндерін
Көңіліміз жарқырап бір мезгіл күлгенде.

Толық

Қыс ата

  • 0
  • 0

Ойының, балам, омбы қар
Демейсің қолым домбығар.
Ақ мамықты ақтара
Қалайсың тынбай ақ қала.

Толық

Қайың

  • 0
  • 0

Тынымсыз соқты жел борап,
Шайқады биік қайыңды.
Сұлуды белден алды орап,
Қайыңның шашы жайылды.

Толық

Қарап көріңіз