Осы мен
- 0
- 0
Осы мен қартайдым ба, кәйттім білем?
Бұлдырар көз әйнексіз көзім кілең.
Даусымның жоғалтыппын сыңғырлағын,
Сұрғылттау, сұңғылалау тартып рең.
Монолог
Терезе ашық, далада түн,Жаман емес үйде күтім.
Бастадым мен драмамды
Қайда, кәне геройлар кім?
Үй де жым-жырт, жым - жырт дала,
Күбірлеймін жалғыз ғана.
Геройлардың жаздым атын,
Оқиға жоқ ойналатын.
Терезе ашық, ай қараңғы,
Қармалаймын айналамды,
Бір геройым үн бермеді,
Түк те өнбеді, ұйқы жеңді.
1955
Пікірлер (2)
Пікір қалдырыңыз
Шың мен теңіз
- 0
- 1
Граниттен қалап тасын,
Жылтылдата мұнарасын
Көтердік біз Ленин шыңын биікке.
Жарқырайды күн төбеден,
Ақын — батыр
- 0
- 0
Отырды ақын ойға батқан
Өлең мен жыр толған үйге,
Ұшқыр қиял қанат қаққан
Тыңнан дастан көтеруге.
Аружан Конысбек
Мен шынымды айтсам бұған қарап монолог деп айта алмаймын .себебі мынауың адам жылатарлықтай емес.
АЛУА 2010
ОТЕ КЕРЕМЕТ
КУШТИ