Өлең, жыр, ақындар

Көбелек пен тұйғын

  • 04.04.2019
  • 0
  • 0
  • 5252
Тұйғын бір күн көрді де,
Көбелекті шырлаған,
Гүл қуалап, шуақтап
Көктем жырын жырлаған.
Төбесінен төне түсті,
(Көбелекке ол қандай күшті)
Қағып алғысы кеп,
Жығып салғысы кеп,
Түйлікті де,
Шүйлікті де.
Көбелек оған саспады,
Қалыңға қарай қашпады,
Өйткені, көп достары,
Көбелекті қостады.
Түйлігіп келген тұйғынды,
Қуып тастады.
Тұйғын қатты тайлықты,
Жүрегі әбден шайлықты...
Досы көптің қасына,
Жау келмес деген осы да!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Вот и все

  • 0
  • 0

— Тоқтаңдар!
Жоқты соқпаңдар.
Өзара сын дейсіңдер,
Не болғанын білмейсіңдер.

Толық

Қисық арба жол бұзар

  • 0
  • 0

Қаламым менің желді аяқ,
Желе жортты, көр енді!
Алатаудан әрі өтіп,
Қаратауға жөнелді!

Толық

Сән құрбаны

  • 0
  • 0

Ойпыр - ау, бұл не сиқың, аққу шырақ,
Дударлап қанатыңды сонша бұрап,
Күлге аунап шыққансың ба, жарықтығым? —
Деп бір күн таңырқанып, қалдым сұрап.

Толық