Өлең, жыр, ақындар

Сәкен аға

  • 09.04.2019
  • 0
  • 0
  • 2418
Перзенті болғанымен бір әкенің
Қимайды ел бір әкеге нұр Сәкенің.
«Ақ сүтім, ақ перзентім, — дейді халық —
Жанының Альбатрос жыр Сәкенім».
Қашанда халық айтса, дәл айтады,
Тау құптап, бұлт тымағын шалқайтады.
Мандайын күн сәулеге ашып тастап,
«Жас қазақ Марсельезі» он айтады.
Атқыған ақ боранда ол қызыл жалын,
Шақырып айқасқа жас бауырларын,
Жан отын жалау етіп арманының,
Азаптың өзіне алған ауыр жатын.
Ертектен естуші едік кей ерлерді,
Көзімен мұндай ерді кімдер көрді?!
Біз көрдік сол бір ерді оқ астында
Бұғаулы бұзып шыққан тас көмерді.
Өзі солай, өзгеге әм соны шарт қып,
Найзағайды уыстап түнде жарқ-жұрқ,
Тар жолда ажалменен арпалыста
Шыққан кім азаттықты ту қып — шарт қып?
Ол ма? Ол Сәкен ата, Сәкен ата!
Еске алу Сәкен ағаны — азалы күн,
Атынан елімнің—азабының,
Атылсын қанды қолдар қарғыс оқпен,
Қорлаған Сәкен ары тазалығын.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Үш жұлдыз

  • 0
  • 0

Күткені де осы еді
Өзіңді туған елінде!
Бұрын да көңіл хош еді,
Адамдық биік белгіңе!

Толық

Таудағы ту

  • 0
  • 0

Уақыт — аяқ кезі қоңыр күздің,
Тырнасы жылы жаққа қайтып түздің;
«Сұр бұлт түсі суық» көкті торлап,
Дидарын көрсетпей тұр күніміздің.

Толық

Парасат

  • 0
  • 0

Серік-ау!
Келіп қапсың жетпісіңе,
Жетпісті «кәрілік» деп ескісінбе!
Алдында ағасы бар інілер — жас...

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар