Өлең, жыр, ақындар

Есіл

  • 02.12.2015
  • 0
  • 0
  • 7286
Есіл ағып барады, нұр жұмылып,
Жағада тал, терегі ырғатылып.
Айдында шортандары, шабақ қуған
Күмпілдетіп толқынды жарға сырып.
Есіл шалқып ағады-кең жайылып,
Мал жанын күзетіп жүр, Ел қайырып.
Атылып шығып жатыр-
Биік үйлер,
Ата мекен ежелгі жерді айырып.
Есіл терең ағады, шымырланып,
Иірім -жұдырықтай жұмырланып.
Аққу, қаздар жүзеді -
Ерке сылқым
Қыздардай биден қайтқан құмар қанып.
Есіл күліп,
Күрсініп , еркелейді ,
Төрт құбыла сай болып,
Жер - кеңейді.
Құшағына жарты әлем ендемейді,
Еш - өзен ,
Есіліме тең келмейді!.


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Бұлақтар

  • 0
  • 0

Таудан аққан бұлақтар,
Күмбір-күмбір күй ақтар.
Жағалауда билесін
Құлын құйрық құрақтар.

Толық

Жалтырайды тақырда жауын қағы

  • 0
  • 0

Жалтырайды тақырда жауын қағы,
Жаңарып сала берді ауыл маңы,
Сілкілеп етек-жеңін, тоғай тұрды
Қол ұстасып,

Толық

Күлкі - сергек көңілдің Көзі деймін

  • 0
  • 0

Күлкі - сергек көңілдің Көзі деймін,
Дертке дауа, өзімді есіркеймін.
Шипа аурудың күзетсе, босағасын
Бұл ажал қайдан келед-түсінбеймін?

Толық