Өлеңдер жинағы - 214 бет

Мезгіл әуендері

Шөмішбай Сариев

Ұқсайды бұл шақ елеске,
Құйындай құйғып өткен бір.
Өмірге келген нәресте,
Өмірге келген көктем бұл.

Толық оқу

Екі сурет

Шөмішбай Сариев

Екі бірдей суретін көрсетіп:
Мынау кім? — деп,
Ақын аға сұрады;
Өмірінің екі кезін өлшетіп,

Толық оқу

Перзент үні

Шөмішбай Сариев

Халқым бұл, топырағым өсіп өнген,
Өзімен ұлы өмірдің кешіне енгем.
Қалайша қайран тілін ұмытайын
Ақ сүтті жан анамның төсін емген.

Толық оқу

Ана хаттары

Шөмішбай Сариев

Қарамай арманы мол екеніне:
«Бір көрінбей бұл, сірә, өтеді ме?» –
Деп, ана,
Хат жолдайсың сағынышпен!

Толық оқу

Вальс үні – таңғы арай

Шөмішбай Сариев

Вальс үні – таңғы арай,
Қызғалдақтар билеп жатыр көңілдерге күй еніп,
Сезбедіңдер, мұңаймаған жандар-ай,
Ол тұрғанын балдағына сүйеніп,

Толық оқу

Балдәурен

Шөмішбай Сариев

Жайсам деймін мол өркен,
Гүлдей арай жүрегім.
Озбау үшін көлеңкем.
Күнге қарай жүремін!

Толық оқу

Туған жерім үшін де

Шөмішбай Сариев

Атымды Шөмішбай деп қойған екен,
Есімім, өзің жайлы ойға кетем.
Ойыммен Аралымды он айналып,
Сырымдай дарияны бойлап өтем.

Толық оқу

Сәлем

Шөмішбай Сариев

Әрбір күнім басталады сәлеммен –
Таңда тұрып саулық сұрар бар елден.
Дүниеге нәресте үні – іңгәлап,
Амандасар ең әуелі Әлеммен!

Толық оқу

Балалықпен қоштасу

Шөмішбай Сариев

Кеудемнен бір бұлқынған сазды көрем,
Қанатты қаққан аққу, қазды көрем,
Теңіздің жағасында тұңғыш рет,
Жалғаннан жасырынып жаздым өлең.

Толық оқу

Үш тармақ

Шөмішбай Сариев

Жайымды бірі білмей, бірі біліп.
Қуанып дұшпанымның, бірі күліп,
Бір досымнан айрылдым – тірі жүріп.
Өзекті жанға бір өлім, қаза бар-ды,

Толық оқу

Желтоқсан

Шөмішбай Сариев

Дауылға – желтоқсанның желі айналды,
Ашуға мінді Алатау кәрі айбарлы;
Күтпеген іс ақыры не болар деп,
Күллі әлем Алматыға қарай қалды!

Толық оқу

Ақын монологі

Шөмішбай Сариев

Сезінемін дүние қарбаласын,
Қазағымның сүйемін әр баласын.
Сүймесіңе бола ма әрбір ұрпақ,
Туған халқың – ғұмырын жалғағасын!

Толық оқу

Көлеңкемен сырласу

Шөмішбай Сариев

Қара жердің қойнына енем мен ертең,
Маған лайық жер табады кең өлкем:
Қайда барсам сен қалмайсыңжанымнан,
Келе жатсың бала күннен, көлеңкем.

Толық оқу

Ақын қазақ

Шөмішбай Сариев

Туған ел, барым осы,барды аяман,
Ақынды құрметтемес қандай адам.
Дәмін тат аз күн қонақ,о, жолаушым,
Жыр — қымыз, өлең – шұбат, жал-жаядан.

Толық оқу

Ең алғаш

Шөмішбай Сариев

Ғашық болдым дүниеде ең алғаш,
Сезім кештім өзімді-өзім жеңе алмас.
Махаббат бұл өрт екен ғой, өрт екен
Бір тұтанса қайтып енді сөне алмас.

Толық оқу

Ұлы Кафка елі

Шөмішбай Сариев

Табанымыз тиді ЧЕХТЫҢ жеріне,
Келдік біздер ұлы КАФКА Еліне.
Зиялы бір ақсүйектік танылар,
Көз жүгіртсек бұл бір халық тегіне.

Толық оқу

Төл теңгеміз туралы

Шөмішбай Сариев

Туымды желбіретіп жел кереді,
Еліме осы еді ғой ең керегі.
Алтын орда заманынан бұл-бұл ұшып,
Тағдырым табыстырған теңгем еді.

Толық оқу

Теңіз

Шөмішбай Сариев

Тартылды теңіз тартылды,
Біртіндеп суы сарқылды.
Шағала қойды шаңқылды,
Қаздары қойды қаңқылды.

Толық оқу

О, жаратқан басымды ием

Шөмішбай Сариев

Адамнан үстем тұрған ғасыр кием,
Жарықтық ата-бабам асыл кием.
Тәңірім, жаратыпсың қазақ етіп,
Сол үшін, О, жаратқан басымды ием!

Толық оқу

Таң намазы

Шөмішбай Сариев

Оқыдым мен беріліп Таң намазын,
Сезіндім дүниеде жан ғажабын,
Ғаламдық ғұламасы – МҰСЫЛМАННЫҢ,
Дініне ұйыңыздар, ал, ҚАЗАҒЫМ!

Толық оқу

Сөздер бар

Шөмішбай Сариев

Шенқұмардың шені бар — пір көретін,
Сөзі бір — бар өзімен бірге өлетін.
Қабірінен оянып сапар шегер,
Сөздер бар,өлгеннен соң түргелетін.

Толық оқу

Ақындар Меккесі

Шөмішбай Сариев

Ақындардың Меккесі – Шыңғыстауым,
Ұлылық туын тіккен тұңғыш тауым.
Әуезов тойына елім бет алғанда,
Реке, мүмкін емес бірге ұшпауым.

Толық оқу