Қартайсақ екен әдемі
Жастығым өтіп кетсе де,
Егделік келіп жетсе де,
Жырыммен жүрмін жасарып,
Жүрегімдегі от сөнбе!
Өлеңдер жинағы - 269 бет
Кеше мен бүгін
Өткен өмірім – естелік,
Керегін екшеп, ескеріп,
Тірілттім соны қайтадан
Жадыма ғана тек сеніп.
Бүгінгінің Әйгерімі, Тоғжаны
Керек етпес,
Елең етпес,
Қоғам – мылқау, анық керең.
Ойлаңыздар,
Жапырақ – жырым
Құны қалмай қара бақыр,
Сұлулықтың сағы сынды.
Саудагер – күн санап жатыр
Жырымды емес, табысымды.
Жас түлектерге
Сездіріп алда
Сын сағат жақын қалғанын,
Жас түлектерім,
«Мұндалап» шақырды арманың...
Львовта туған ой
Алыстан
Ыстық сәлемін әкеп қазақтың,
Бейтаныс қала,
Қонағың болдым аз-ақ күн.
Қаралы қоңыраулар
Бұл арада қайғы-зар, аңырау бар,
Көкірегіңді күйдіре жалын аунар.
Түтіні өшкен
Әр үйдің мұржасында
Балалық шағым – балғыным
Балалық шақ,
Жүресің кіл есімде...
Балағыңды тізеден түресің де,
Жүгіресің құм кешіп бұрынғыдай,
Алғашқы мұғалім
Бастау алып білімнен тұма-жырым,
Сыңғыр-сыңғыр шығарып бұлақ үнін,
Шөлін басса халқымның,
Сізге алдымен
Қызыл қайың
– Тосып жүрем сағынып, қызым, дәйім,
Келсең әр кез саған дәм-тұзым дайын,–
Деп сен жақтан
Жеткендей талып бір үн,
Алтыбақан басында
Түсірді де
Балдай тәтті күнді еске,
Сезім қылын дірілдетті-ау
«Гүлдесте.»
Қарақалпақ елінде
Бүгін саған арналады асқақ ән,
Әму елі,
Есігім ең ашпаған.
Дарияңдай тасып тұрып көңілім,
Жүрегімде – бақ жұлдызы
«Жиһазы мол жасауын жиып-теріп,
Тас бауыры тағдырдың иіп келіп.
Біреулерге қимаған қазынасын
Біреулерге береді үйіп-төгіп.
Тіршілік үшін жаралдым
Көгілдір күмбез аспанның
Жұлдызы болар едім мен,
Қарауым үшін биіктен
Ғажайып мынау өмірге.
Қатпар да қатпар, қатпар сөз
Баурыңда тарпып бақытты кешетін жылдар болады,
Өртеңге шыққан өндірдей өсетін жылдар болады.
Сағымдай бәрі басыңнан көшетін жылдар болады,
Шойындай жаншып жаныңды өтетін жылдар болады.
Қасым – сөз, Қасым – тағдыр
Не дейді, міншіл кәрі, сыншыл жасым,
Сөйлесін, ақын жайлы, қымсынбасын.
Туған жер кеудесінен қайнап шыққан,
Жыр едің қандай мөлдір, шіркін Қасым!
Ағыны арна бұзған
Білмеймін, не керемет теңдеседі,
Білмеймін, не ғажайып шендеседі.
Сол ақын «домбыра» деп жыр бастаса,
Бойынан екі ішектің ел көшеді.
Қайран сөз
Бұлар шулап жазады,
Измдердің иір-иір жолдарын,
«Елесінің ұзын-ұзын қолдарын»,
Өзі ішінен өзі мыңға бөлініп,
Келіншектің баласы
Жаңа уайым жамаған ескі қайғы –
Жалғыздықтың жамалын осқылайды.
Ерсіз үйдің еңсесін езе басып,
Тағы да бір қалаға кеш құлайды.
Үнсіздіктің дауысы
Иә, бұдан ілгері ілкі дәуір,
Кісіліктің көтеріп құлпын ауыр,
Тау білсе де, жау білмес сырын, мұңын,
Көшіп-қонып жүретін тылсым ауыл.
- Азамат Төре
- Азамат Төре
- Азамат Төре
- Салтанат Айдарбекова
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі