Өлеңдер жинағы - 357 бет

Өз малым түгел

Тұрсынхан Әбдірахманова

Өз малым түгел,
Өзгелерің мейлің қоңыз тер.
Деген тәрізді
Басы ауырмастан келіп көр.

Толық оқу

Шабыт

Тұрсынхан Әбдірахманова

Кешке дейін қағаздың ортасында көміліп
Отырамын ілгері жетелейді көп үміт.
Кейде сараң, самарқау ой кібіртік, ал кейде
Сел астында қаламын қылт-сылт қана көрініп.

Толық оқу

Көріндіңдер тақ биіктен

Тұрсынхан Әбдірахманова

Табатын жауқазындай жазға ұнасым,
Іздейін бүгін соны сөз бұласын.
Жеті асқар желіп асқан құттықтауға
Ғазиздің өзін һәм Гүлжазирасын.

Толық оқу

Түс

Тұрсынхан Әбдірахманова

Жан жоқ шығар өмірде түс көрмейтін,
Ой жіберіп мәніне түс бермейтін.
Әлдененің хабары ғайыптан кеп
Аян берген ғажайып іс көрмейтін.

Толық оқу

Құбылу

Тұрсынхан Әбдірахманова

Сарыала күз, салқын леп таудан ескен,
Жоталардан боз тұман құлай көшкен
Бозғылт шілтер бүркенді үлбіретіп
Қалың жыныс өрмелей беткейде өскен.

Толық оқу

Селқостық

Тұрсынхан Әбдірахманова

Әдетінсіз өзіндік
Өмірге келген адам жоқ.
Сол көп әдет ішінде
Селқостықтан жаман жоқ.

Толық оқу

Жүрек

Тұрсынхан Әбдірахманова

О, жүрек!
Жұдырықтай ғана бұлшық ет!
Бар еді сенде
Ғажайып қандай күш-құдірет.

Толық оқу

Сан-сала мазалайды ойлар небір

Тұрсынхан Әбдірахманова

Сан-сала мазалайды ойлар небір,
Тозбайтын, тоқтамайтын жоқ мәңгі өмір.
Көз жұмсам дәмім бітіп ертең бір күн,
Жұрт келер кімге айтарын білмей көңіл.

Толық оқу

Ойлағаны құлқыны болып

Тұрсынхан Әбдірахманова

Ойлағаны құлқыны болып
Жауша жапырып жақынын торып
Өзінен шығармай, өзгені сорып
Жүрсе де жарымай баратын болды-ау

Толық оқу

Заман қашанда қытымыр

Тұрсынхан Әбдірахманова

Заман қашанда қытымыр
Оның дарқаны болған емес.
Күреспеген, әрекет етпеген жан,
Қандай заман болса да оңған емес.

Толық оқу