Өлеңдер жинағы - 368 бет

Шүберек

Қасымхан Бегманов

Тым алыста қалған сол үмiтi едiм солардың,
Адам көркi шүберек, шүберекке орандым.
Бақ пен тақтан сен түгiл патшалар да жеңiлген,
Үш-төрт кездей шүберек әкетерiң өмiрден.

Толық оқу

Алғаш рет

Қасымхан Бегманов

Алғаш рет қараған сәт ұрлана,
Қолын бұлғап қоштасқанда қыз бала.
Самал ескен әдемі бір көктемде,
Көз тастаған сыртынан ол өткенде.

Толық оқу

Бес күн тiрлiк

Қасымхан Бегманов

Бес күн тiрлiк... жеткiзбедi-ау мұраттар,
Анталайды шешiмi жоқ сұрақтар.
Адамдарды әлдеқайда асыққан,
Алып қалып жатыр мұңлы қыраттар.

Толық оқу

Төрт мезгіл

Қасымхан Бегманов

Мына жолдар барады алып көктемге,
Ешқашан да оралмайды ол өткенге.
Жете сала өте шығар жазды iздеп,
Мұратына бiздей ол да жеткен бе?

Толық оқу

Қайран анам

Қасымхан Бегманов

Бұлбұл ма таңда бiр сәт сайрамаған,
Жiгiт пе елiн-жұртын ойламаған.
Дүниеден баяғыда өтiп кеткен,
Есiме түстi бүгiн қайран анам.

Толық оқу

Еске түстi

Қасымхан Бегманов

Еске түстi ертегi апам айтқан баяғы,
Менiң өмiр сапарым жер ортаға таяды.
Тiрлiк болды, бұл өмiр ештеңе де ұтпайтын,
Қайран анам, жан анам, бiр сәт естен шықпайтын.

Толық оқу

Есіл жылдар

Қасымхан Бегманов

Өткеннiң алуан түрлi сұрақтарын,
Жасырдың неге менен қыраттарым.
Өкпелеп қалған қыздай үнсiз ақты-ау,
Сыбырлап сыр айтатын бұлақтарым.

Толық оқу

Элегия

Хамит Есеман

Ақ бұлақтар ағып жатыр асыға,
Ай сәулесі шашырай гөр, шашыра.
Ғазал оқып келдім қайың қасына,
Гүл қыстырмақ болып қыздың шашына.

Толық оқу

Оңашадағы ой

Хамит Есеман

Жыр жаза алмай құсалымын,
Жүрегімді тұсады мұң.
Құрбаны боп кетер ме екем,
Тағдырымның пышағының.

Толық оқу

Дұға

Хамит Есеман

Келместің кемесіне мініп барам,
Қарайды дүние бәрін біліп маған.
Бізді жоқтан бар еткен құдіретті,
Алланың Хақ екенін ұмытпағам.

Толық оқу

Жалғыздық кеші

Хамит Есеман

Бүгінгі кеш ауыр еді не деген,
Жаным болды жалғыздықтан жыларман.
Көкірегімде діріл қақты көп өлең,
Тұла бойы қоңыр мұңнан құралған.

Толық оқу

Естек қария

Хамит Есеман

Сол атайдың болмысы өзгеше-тін,
Сөйлеп кетсе, шебердей сөзді есетін.
Көнерген көшелердің жиегінде,
Әр таңда құрдасымен кездесетін.

Толық оқу

Жазу

Хамит Есеман

Жазудан кім опа тапқан жалғанда,
Біле тұра мен де жаздым өлеңді.
Арманымды жалғап жүрмін арманға,
Айлағынан айырсам да кемемді.

Толық оқу

Ақшамдағы аңсау

Хамит Есеман

Мен кеңдіктен қорғандым,
Көре де алмай дүниенің кеңдігін.
Аңсатқаны жетпегендей арманның,
Аңсаттың-ау сен бүгін.

Толық оқу

Алматының қыздары

Хамит Есеман

Алматы әлпештелген әйбат қала,
Айналама қарадым жәйлап қана.
Шаһардың ен төсінде еркелейді,
Бір күлімкөз еріні оймақтана.

Толық оқу

Жазықтымын-ау

Хамит Есеман

Жазықтымын-ау,
Жазығым сол ғой сені ылғи сағынатыным.
Нәзіктігің-ау,
Сағынбашы деп жалынатының.

Толық оқу

Гүлдерге оқылған өлең

Хамит Есеман

Дүниелік нәзіктігі – айыбы,
Қандай ғажап гүл біткеннің ғұмыры!
Оған ғашық шайырлардың шайыры,
Оған ғашық құстардың да құмыры.

Толық оқу

Көктемге хат

Хамит Есеман

Қарс айрылып тұр бүгін көкірегім,
Өзіңе мені жақын етіп едің.
Маған қиын болып тұр жалғыздығым,
Күткен қыздай кешікпе, өтінемін.

Толық оқу

Күнім!

Хамит Есеман

Тағдырыммен
Егестім ғой,
Өлеңіммен тел өстім ғой.
Бірақ жаза баспайтұғын

Толық оқу

Қырғыз қызына

Хамит Есеман

Айылдан келген нәзік қыз,
Ақынның болшы сырласы.
Біз де бір өлең жазыппыз,
Құлағың салып тыңдашы.

Толық оқу

Сезім

Хамит Есеман

Махаббатсыз сәні келмес сазының –
Ақ өлеңмін...сүйдім сол да жазығым.
Тұмар қылып тағып алшы жырымды,
Тұма сынды тұнық қана нәзігім.

Толық оқу

Ей, дүние!

Хамит Есеман

Жарлы болып жетілгенмен,
Жыр оқыдым іңірде.
Өгей әке секілденген,
Ей, дүние мұның не?!.

Толық оқу