Өлеңдер жинағы - 547 бет

Қоштасу

Абдрахман Асылбек

Шалғайдағы Шушадан
Қамданды Ильич қайтуға.
Жиналар ма мұнша адам,
Жақсы тілек айтуға.

Толық оқу

Анар

Абдрахман Асылбек

Жақсы қыз екен Анар –
Ананың тілін алар.
Отты да өзі жағар,
Сүтке де ерте барар.

Толық оқу

Айнат

Абдрахман Асылбек

Жеті жасқа жеткенің –
Бір белестен өткенің.
Құшақ жайып қарсы алар
Мейірбанды мектебің.

Толық оқу

Солдат сәлемі

Абдрахман Асылбек

Туған жерден жырақта
Ауылды аңсап жатырмыз.
Бұл күндері, бірақ та,
Бала емеспіз, батырмыз.

Толық оқу

Бояушы

Абдрахман Асылбек

Зәулім үйді көрдің бе!
Зәулім үйге ендің бе!
Құлпыртқан кім сол үйді!
Соған көңіл бөлдің бе!

Толық оқу

Мұрап

Абдрахман Асылбек

Жаздың жібек самалы
Масақтарды тербейді.
Шөлдесе егін шамалы,
«Маған сусын бер», – дейді.

Толық оқу

Шахмат

Абдрахман Асылбек

Інім көп ойнайды
Менімен шахмат.
Жеңем деп қоймайды,
Ойлайды жатып ап.

Толық оқу

Ұмытшақ

Абдрахман Асылбек

Тапсырып бір жұмысты,
Жұмсай қалсаң бір жаққа,
Орындамай бұл істі,
Қайтады інім бір шақта.

Толық оқу

Қапшағай

Абдрахман Асылбек

Атады онда балқып таң,
Айдын-шалқар Қапшағай.
Қапшағайды шалқытқан
Қонаевтай жақсы ағай.

Толық оқу

Төлдер

Абдрахман Асылбек

Құлдырайды Құлын,
Желбірейді тұлым.
Желігеді жүйрік,
Төгіледі құйрық.

Толық оқу

Май келді

Абдрахман Асылбек

Көктем келді,
Май келді,
Мамыражай ай келді.
Тал-теректер түрленіп,

Толық оқу

Тыныштық

Абдрахман Асылбек

Шашырап алтын шапағы,
Тамылжып таңдар атады.
Асығып барлық адамдар,
Жұмысқа бара жатады –

Толық оқу

Тұсаукесер

Абдрахман Асылбек

Былтырғыдан, балдырған,
Қалдың біраз есейіп.
Жарылқасын алдыңнан,
Тұсауыңды кесейік.

Толық оқу

Монтер

Абдрахман Асылбек

Мейлі қала, далада,
Электрлі бағана,
Бағынады мүлтіксіз,
Біздің монтер ағаға.

Толық оқу

Айлакер

Абдрахман Асылбек

Тапты Болат талайдан
«Екі» алмаудың амалын.
Айла асырып ағайдан,
Шыта қояр қабағын.

Толық оқу

Айға сапар

Абдрахман Асылбек

Інім тұрып бір күні:
– Берші, – деді, –
Айды алып.Тамаша еді бұл түні
Аспан ашық, ай жарық.

Толық оқу

Ерке күшік

Абдрахман Асылбек

Үйінен шықса далаға Жүсіп,
Орнынан атып тұрады күшік.
Еркелеп келіп асылады оған,
Жатады кейде аяғын құшып.

Толық оқу

Шабақтар

Абдрахман Асылбек

Көл бетінде шабақтар
Шолпылдайды, ойнайды.
Дегендейін қарап қал
Қара суды бойлайды.

Толық оқу

Арыстан

Абдрахман Асылбек

Оқудан – алыстан
Келгенде ағам,
Ойыншық арыстан
Әкелді маған.

Толық оқу

Айна

Абдрахман Асылбек

Ойыншық ат үшін
Қызарып құлағым,
Ініммен шатысып,
Жата қап жыладым.

Толық оқу

Боранда

Абдрахман Асылбек

Кетерде апам қалаға:
– Шықпа, – деді, – далаға.
Қар жауып тұр борасын,
Бұл бетіңмен тоңасың.

Толық оқу

Өкініш

Абдрахман Асылбек

Анамыз бір нанды
Берсе де тең бөліп,
Шығарып лаңды,
Лақтырдым мен келіп:

Толық оқу

Қыз бен балық

Абдрахман Асылбек

Қайраңда қап бір шабақ,
Құйрығымен құм сабап,
Жылжи алмай малтығып,
Жатыр еді алқынып.

Толық оқу

Мұз бен кірпіш

Абдрахман Асылбек

Күн күлімдеп, тоң жібіген кезеңде,
Мұзға мініп кірпіш жүзді өзенде.
Бұйрық берсе кейде оған бақырып:
– Тез жүрмесең кетемін, – деп, батырып,

Толық оқу

Ер қоян

Абдрахман Асылбек

Бірде қоян білекті түріп алды,
Сөйтті де тракторға мініп алды.
Төрт түлкіні байлап төрт дөңгелекке,
Масаттана қарқылдап күліп алды.

Толық оқу

Көпірде

Абдрахман Асылбек

Дәл көпірдің үстінде
Бала аюлар жолықты.
Бұрын өтер күш кімде?
Сынамақшы болыпты.

Толық оқу