Ауырады жүрек
Ауырады жүрек болған соң жүрек,
Кеудеге келіп қонған соң жүрек.
Ақылды қанша болса да адам,
Жүрексіз қалса, соншама надан.
Ауырады жүрек болған соң жүрек,
Кеудеге келіп қонған соң жүрек.
Ақылды қанша болса да адам,
Жүрексіз қалса, соншама надан.
Неге өзімді-өзім алдаймын?
Өзіңсіз өмір сүре алмаймын.
Өзіңмен ғана бардаймын,
Өзіңмен дара, дардаймын.
Құтты болсын тақтарың,
Арта берсін бақтарың.
Сайлаған соң құрметтеп,
Ел сенімін ақтағын.
Керемет менің көріктім,
Кенеттен сені көріппін.
Сол күннен нәзік сезімнің
Тізгінін саған беріппін.
Билігінде бар дүние, бар аспан,
Жалғыздық бір Аллаға жарасқан.
Бұл пәниде саяқ жүрсе де,
Мұңайса да, күлсе де,
Оразаң қабыл болсын, мұсылмандар,
Аллаға мойынды шын ұсынғандар.
Алла шын мейірімді, кешірімді,
Күпірлік жасасаңдар, қысылмаңдар.
Қазақтың жыр жазбаған баласы аз ба?
Қазақтың шын маздаған данасы аз ба?
Абайдай асылдан соң, ғасырдан соң,
Жарқ етті Мұқағали Қарасазда.
Мен – Үйсінмін, қауға берсең, қауға бер,
Қанағызып, үйренгем жоқ жаулап ел.
Дауы да жоқ, жауы да жоқ, тып-тыныш,
Бауырларым, біздің асқақ тауға кел.
Кісінің аттамаған ала жібін,
Момақан Ұлы жүздің баласымын.
Тарайтын төрт арысты Ошақтыдан
Тасжүрек Сейіт ата саласымын.
Мен сені қалай көрдім,
Қасыңа жанай бердім.
Жалт еткен жанарыңмен
Жаныма арай бердің.
Бас иемін қашанда әйелге мен,
Соғып тұрған жүрегім әйел дер ем.
Құдіретті кім десе бұл әлемде,
Сұлу болып жаралған әйел дер ем.
Қалып жатыр кең дала дөңгеленіп,
Кейбір соқпақ тірелген дөңге келіп.
Келбетіне даламның қызығумен,
Мен келемін бақытқа он бөленіп.
Жазушылар одағы тұрмас мәңгі,
Тұрғанымен ешбір іс қылмас мәнді.
Таланттарды туралап тани алмас,
Жасағанмен біреуге «бір бастанғы».
Жазушылар одағын
Жанашыр деп ұқпаймын.
Өйткені, мен олардың
Ойларынан шықпаймын.
Кісінің аттамаған ала жібін,
Момақан Ұлы жүздң баласымын.
Тарайтын төрт арысты Ошақтыдан
Тасжүрек – Сейіт ата саласымын.
Өспейді неге санымыз?
Азған ба, әлде қанымыз?
Он миллион қазақтан
Аса алмай жүрміз әлі біз.
Мерекеміз Наурыз –
Халық күткен бақ-ырыс.
Адамдардың аңсары,
Бір-біріне сағыныш.
Қаншалықты кернегенмен күш-ағын,
Көк төсінен құласа егер ұшағың,
Қасіретін ешкімнен де көрмегін,
Жаратқаннан келген ол бір құса-мұң.
Жас нәресте көзін алғаш ашқанда,
Қадалады жарық дүние аспанға.
Содан кейін аялайды анасын,
Жақын тартып бауырына басқанда.
Жаулап алдың әніңмен де,
Сұлу сымбат сәніңмен де.
Ақ көңіл мен пәк жүрегің
Аса қымбат бәрінен де.
Сен мені түсінбейсің, түсінбейсің,
Әйтеуір түсініксіз пішімдейсің.
Өзіңді өзгелерден артық санап,
Ерекше жаратылған мүсіндейсің.
Құдай берген қуатты,
Құдай берген шуақты
Іске асырар ел үшін
Кезең келген сияқты.
Құдайды мойындамау – кәпірлік,
Парызын орындамау – күпірлік.
Мұсылман қауымы әлемде
Көбейіп келеді – шүкірлік.
Қазақстанның кешегісін көрмедім,
Өйткені, мен онда өмірге келмедім.
Оқыдым ғой тарихтан да аздаған,
Аталардың білем айтып бергенін:
Көздеуменен қара бас, құлқын қамын,
Атақ пенен даңқа ұмтылмағын.
Біле білсең ұлықтар ұлтың барын,
Мүмкін емес ешқашан ұмтылмағың.
Бұл адам өмірге не үшін келеді?
Өмірдің өрісін, кеңісін көреді.
Тамаша табиғат тынысын аялап,
Тәңірдің бұйырған жемісін тереді.
Наурыз келді күлім қағып,
Тал-теректер бүрін жарып.
Бірін-бірі құттықтайды,
Қыз-жігіттер гүлін алып.
Жігіт деген желікпеде жоқ тізгін,
Көздеріне қараймын деп көп қыздың,
Көп күнімді қызық қуып өткіздім,
Қайран жастық дәурен-ай!
Шынарына жеткендей биік талдың,
Мен өзіңді өмірлік сүйіп қалдым.
Сен де мені бағалай білем десең,
Сонда ғана балбырап ұйықтармын.
Көгершіндер, көгершіндер,
Мәңгі өсіп-өнерсіңдер.
Алла берген тіршілікті
Елмен бірге көрерсіңдер.
Соғысқа қатысқандар,
Алысып, атысқандар.
Жан беріп, жан алысып,
Азапқа батысқандар.
Жетісу – жер жаннатым,
Әсем қалам Алматым.
Өлеңімді алғашқы
Бір өзіңе арнадым.
Тамылжыған табиғат –
Тіршіліктің тірегі.
Жоғалады жамиғат,
Соқпай қалса жүрегі.
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі