Неге керек жалған сөз
Неге керек жалған сөз,
Өтірік сын!
Қиындықты жолдағы опырыпсың.
Абыройлы,
Неге керек жалған сөз,
Өтірік сын!
Қиындықты жолдағы опырыпсың.
Абыройлы,
Туыстық жайлы лепіріп,
Тұлпардан бетер желеді.
Бәрі де соның өтірік,
Бірақ та сенгің келеді.
Сол сияқты іздегенің сенің де.
Солай ма еді?!
Солай шығар тегінде!
Көзді жұмып бір өтірік айтып ең,
Адам мынау үйренген соң тұрмысқа,
Алдына оның түсе алмайды құмырсқа,
Ал бөлгенде сол еңбектің жемісін,
Артық алсам дейді пенде бір мысқал.
Сен тұрған үйдің тұрғыны —
Көршіңе бәрін бересің.
Оның да бірақ бір күні
Оңбағандығын көресің.
Барар жолда,
Жетер жолда мақсатқа
Ие болу оңай емес жақсы атқа.
Шалды біреу, талай шалды аяқтан,
Жазираның жалғыз сәні жаздағы
Жиде гүлі қызыл шоқтай маздады.
Бұтаға бір қонып алып
Жас бұлбұл
Көңіл шіркін қамығар:
Қанша өмірдің масылы!
Адамның да аңы бар,
Аңның да бар асылы.
Өркештер асқақтап,
Арқаға қонжиды:
Нар менен қоспақтар
Жаз бойы қом жиды.
Тегіс жерде жығылып,
Алып-ұшып жүремін.
Ауызыма тығылып,
Алқынады жүрегім.
Қариялар кеміп қалған сияқты,
Дәриялар кеуіп қалған сияқты.
Арулардың құты қашқан сияқты,
Аруананың сүті қашқан сияқты.
Өнердегі бала дарын,
Жас дарын
Ілтифатпен иді маған бастарын.
Асыл жырдың құпиясын ақтарып,
Тұрған кезде далам аман,
Ел аман,
Әділдік пен ақиқатты тонаман.
Кейбіреулер сенен асқан ақын жоқ
Ширегі бүтіннің
Көп болып жүрмесе:
Бір шелек сүтіңнің
Қаймағы бір кесе!
Сезімнің жапырақтай семді гүлі.
Қай жерге қоямын деп енді мұны,
Көп сырға,
Көп жырларға куә болған
Оңашада әлдилеп ойдың гүлін,
Тыныштыққа армансыз тойдым бүгін:
Үзіліссіз сөйлейтін радио,
Оның өзін өшіріп қойдым, күнім!
Көңіл үшін, шіркін-ай, қажет еді,
Көп болмайды бірақ та,
Жаз өтеді.
Кім шығады бұл түннен,
Жарқыншақ түспеу үшін жыр бетіне,
Жарындай арыңменен бірге түне.
Шыдаудың өзі де ерлік, айналайын,
Халықтың сыйы менен құрметіне!
Жантая құлар болсаң қыз демінен,
Жаяды жасыл көктем түзге кілем...
Бейкүнә ғұмырнәмәм тұрады ылғи
Бітпейтін жұмыстардың тізбегінен.
Әрине, балаң басқа,
Жарың басқа.
Бөледі көңіліңді қарындас та.
Шаруасы тіршіліктің біткен емес,
Не боларын кім біледі түбінде,
Әлдеқайда жеңілдеді жүгің де!
Қол еңбегін жұмысшы мен шаруаның
Техника тартып алды бүгінде.
Қонбайды екен Бақыт атты құс тегін.
Жастық құрған жібек торға түспедім.
Мен бір сағат кем ойнадым басқадан,
Мен бір сағат артық жұмыс істедім.
Бірте-бірте салбырап мұң масағы,
Әзірейіл сайтанмен ымдасады.
Гүл бақшаның орынын алабота,
Көне қала орынын құм басады.
Алысқан ауыздықпен өлең бір ат.
Өлеңде болған емес төмен мұрат.
Көңілім бұрынғыдан ұшқырланып,
Шау тартып бара жатыр денем бірақ.
Күлкі керек,
Күлкі керек,
Күл, балам!
Күлкіменен көңілді ғой бұл ғалам.
Ауа райы көңілдің құбылады.
Құбылады,
Кім оны ұғынады?!
Қыран ойлар оянып ұйқысынан,
Қайран менің қызғалдақты көктемім!
Қалай сені беріп қойғам теп-тегін?!
А-ха-хамен,
О-хо-хомен жүргенде
Керек еді алты бала — алты асық
Қай кезде де толып жүрер қалтасы.
Сенің күнің өтті ұяны күзетіп,
Менің күнім өтті соған жем тасып.
Қызығамын ғашық болған қос гүлге.
Ғашықтарда болмас кейде ес мүлде!
Елу жылды сыйғызады махаббат
Бес-ақ жылға, –
Самай шашың бәрін еске салады.
Сені сүйіп,
Сені ғана қаладым.
Пайғамбарым деп ұқтың да сен мені,
Қызғалдаққа толған кезде көркем қыр
Гүл патшасы сен боласың ертең бір.
Биігі ме,
Күйігі ме біреудің
Қашан сонау қызғалдағым семгелі!
Қашан сонау қызыл шоғым сөнгелі!
Ширек ғасыр өтіп кетті,
Алайда
Кез болса да гүл түгіл, тас құрттаған,
Көкірегімді ешкімге бастыртпағам.
Қуанышы құлақтың — жылы лебіз,
Жылы лебіз,
Жүрегімнің қайда түйін-байлауы?!
Махаббаттың болмас күнде сайлауы.
Кәріліктің қыстауы бар,
Жастықтың
Ей, сұлулық, мәңгі күтер сыйымсың.
Сол сыйымды көрсін де көз сүйінсін!
Сиқыр-сұлу торыменен шырмаған
Махаббатың сыны сондай қиын сын.
Өтер уақыт,
Өтеді гүлді көктем.
Өтеді деп аласың кімді беттен?!
Өтер жастық
Көк дауылмен жағаласып кемеміз,
Көк мұхитта қақпақыл боп келеміз.
О жасаған!
Өстіп жүріп бір күні
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі